بررسي آگاهي دندانپزشكان از شيوه مديريت زباله هاي دندانپزشكي در شهر لاهيجان در سال 1400

دانشكده دندانپزشكي رشت

مقدمه و هدف: يكي از انواع پسماندهاي بهداشتي- درماني، پسماندهاي مراكز دندانپزشكي است كه به دليل داشتن عوامل سمي، بيماري¬زا و خطرناك مانند اشياي تيز و برنده، مواد پاتولوژيك و عفوني نياز به توجه ويژه اي دارند و ممكن است سلامت بيماران، كاركنان و ديگر مراجعه كنندگان به كلينيك¬هاي دندانپزشكي را به مخاطره اندازند.بنابراين يكي از مسائل مهم و كليدي ، مديريت پسماندهاي دندانپزشكي است.هدف از اين مطالعه تعيين آگاهي دندانپزشكان از شيوه مديريت پسماندهاي دندانپزشكي بود. مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي- مقطعي ، دندانپزشكان عمومي شهر لاهيجان در سال 1400 مورد بررسي قرار گرفتند. جمع آوري اطلاعات از طريق يك پرسش نامه ي محقق ساخته كه روايي و پايايي آن مورد بررسي و تاييد قرار گرفته بود، انجام شد. پس از جمع آوري داده ها و بررسي صحت آنها، داده ها در نرم افزار SPSS مورد تحليل قرار گرفتند. نتايج: ميزان مشاركت در مطالعه 93% شامل 25 دندانپزشك مرد و 15 دندانپزشك زن در سن 26 تا 65 سال بود. تنها 5/37 % دندانپزشكان در زمينه دفع صحيح زباله هاي دندانپزشكي آموزش ديده بودند. ميانگين نمره آگاهي در دندانپزشكان 93/1 ±60/5 از 14 نمره بود. مطالعه حاضر نشان داد كه بين ميزان آگاهي و سن دندانپزشك ارتباط معناداري وجود نداشت.همچنين بين ميزان آگاهي و جنسيت دندانپزشك رابطه معناداري وجود نداشت. به علاوه رابطه معناداري بين ميزان آگاهي و سابقه كار دندانپزشك وجود نداشت. نتيجه گيري:يافته ها نشان داد كه آگاهي دندانپزشكان از شيوه مديريت زباله هاي دندانپزشكي در شهر لاهيجان متوسط بود. بنابراين نياز است كه قوانين و سياست هاي مشخصي براي مديريت صحيح زباله هاي دندانپزشكي در كشور تعريف شود و همچنين بهتر است كه اين موضوع به كوريكولوم آموزشي دانشكده هاي دندانپزشكي و دوره هاي آموزش مداوم دندانپزشكان اضافه شود.

220786