بررسي ارتباط بين پهناي گلبول هاي قرمز خون (RDW) و نفروپاتي ناشي از ماده حاجب در بيماران سكته حاد قلبي با بالا رفتن قطعه ST تحت آنژيوپلاستي اوليه در بيمارستان حشمت رشت از اسفند سال 1398 تا اسفند 1400

رشت

مقدمه: درمان اصلي بيماران مبتلا به STEMI خونرساني مجدد فوري است به صورت مداخلات عروقي primary PCI و يا درصورت نبود، به¬صورت دارويي است. عارضه شايع primary PCI كنتراست نفروپاتي بوده كه مورتاليته و موربيديته بالايي دارد و هزينه زيادي را به سيستم¬هاي بهداشتي درماني تحميل مي¬كند. بنابراين با تعيين شاخص¬هاي پيش¬بيني-كننده و پيشگيري به موقع مي توان از ايجاد آن جلوگيري كرد. مواد و روش: اين مطالعه گذشته نگر شامل 324 (1/78% مرد) بيمار مبتلا به STEMI بود كه تحت مداخله اوليه عروق كرونر از راه پوست قرار گرفتند. بيماران بر اساس توسعه CIN به دو گروه تقسيم شدند. نتايج: به¬طوركلي، 53 بيمار (4/16٪) در گروه CIN + وجود داشت. در گروه مبتلا به CIN، RDW و NLR مقادير واضحا بالاتري داشتند (به¬ترتيب 001/0 p < و037/0p =). آناليزلجستيك چندمتغييره نشان داد كه RDW‌ يك فاكتور مستقل پيشبيني كننده بروز CINاست. هم¬چنين نتايج آناليز ROCنشان داد كه RDWدر cut off point 15/13٪ حساسيت 69٪ و ويژگي 62% در پيش¬بيني وقوع CIN دارد (001/0> P، 693/0 = AUC). نتيجه¬گيري: مطالعه ما نشان داد كه RDW مي¬تواند يك فاكتور پيش¬بيني¬كننده مستقل بروز كنتراست نفروپاتي در بيماران STEMI كه تحت primary PCI قرار مي¬گيرند، باشد. كليدواژه¬ها: RDW، كنتراست نفروپاتي، STE-MI، آنژيوگرافي، بيماري عروق كرونر، contrast-induced nephropathy ،CIN، red blood cell distribution width، Coronary angiography ، coronary artery disease ، Percutaneous coronary intervention ، PCI

220744

علوم پزشكي گيلان