بررسي وضعيت اشتغال و توانايي انجام كار در بيماران (End stage renal disease) ESRD تحت درمان همودياليزدر مركز آموزشي پژوهشي درماني رازي در سال1400

بندرانزلي

زمينه و هدف: در ESRD شرايط بسيار ناتوان كننده است بطوري¬كه نه تنها كيفيت زندگي بيماران بلكه شغل و وضعيت اجتماعي آن¬ها تحت تاثير قرار مي¬گيرد. مطالعات اندكي در مورد وضعيت اشتغال بيماران ESRD تحت درمان دياليز در ايران انجام شده است. بررسي ميزان اشتغال و تعيين عوامل موثر برماندگاري در شغل اين بيماران كه مي¬توانند باليني و غيرباليني باشند بسيار با اهميت مي¬باشد. زيرا درصورت شناخت و امكان مداخله اثربخش براين عوامل مي¬توان ميزان بيكاري و ناتواني كاري اين بيماران را كاهش داد. با توجه به وجود احتمال كاهش توانايي انجام كار در بيماران دچار نارسايي كليه و آن¬هايي كه تحت مراقبت دياليز قرار دارند و با توجه به اين¬كه يكي از اهداف درمان كمك به بيماران براي نگه داشتن توانايي آن¬ها در شركت كردن در زندگي اجتماعي و بهبود اثر گذاري آن¬ها است در اين مطالعه ما برآن شديم تا وضعيت اشتغال و توانايي انجام كار در بيماران ESRD تحت درمان همودياليز را در سال 1400 در بيمارستان رازي رشت بررسي كنيم. مواد و روش¬ها: پژوهش حاضر از حيث روش شناسي يك مطالعه به روش تحليلي- مقطعي بود. جامعه آماري اين مطالعه شامل بيماران ESRD مراجعه كننده به بخش دياليز مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال 1400 بوده كه قبل از ابتلا به ESRD شاغل بودند و در حال حاضر بازنشسته نبوده، مگر اين¬كه به علت عوارض ESRD دچار از كارافتادگي شده باشد. جهت جمع¬آوري داده¬ها از دو فرم پرسش¬نامه استفاده شد: پرسش¬نامه اول مربوط به اطلاعات دموگرافيك، باليني و آزمايشگاهي و و پرسش¬نامه دوم مربوط به ميزان توانايي انجام كار (پرسش¬نامه¬ي بين¬المللي WAI) بود كه توسط محقق تكميل شد. نرم¬افزار مورد استفاده SPSS نسخه22 بود. سطح معناداري در تمام آزمون¬ها 05/0 در نظر گرفته شد. نتايج: براساس نتايج حاصل از اين مطالعه 7/37% افراد تحت همودياليز شاغل بودند و افرادي كه شاغل نبودند، 4/45% شان قبل از دياليز و 6/54% بعد از شروع دياليز شغل خود را از دست دادند. بين افراد شاغل، مشاغل ذهني بيش¬تر بود (48% از بيماران تحت دياليز شاغل، داراي مشاغل ذهني بودند، 3/28% از اين بيماران داراي مشاغل از نوع فيزيكي بودند و 23% نيز داراي مشاغل ذهني/ فيزيكي بودند). تفاوت آماري معني¬داري بين ميانگين متغير سن (سال) و رده¬هاي تحصيلات برحسب وضعيت توانايي انجام كار ديده شد (0001/0 P=، 005/0 P=). بيماران با رضايت كم¬تر و غيبت از كار حتي بصورت كوتاه مدت و كم¬تر از 3 روز بطور قابل توجه¬اي توانايي انجام كار كم¬تري داشتند (01/0 P<). بين انجام دياليز بعد از ساعت 5 عصر، انجام دياليز بعد از ساعت 8 عصر و انجام دياليز در صبح در بيماران تحت درمان همودياليز مورد تحقيق ارتباط قابل توجه¬اي با وضعيت توانايي انجام كار بيماران ديده شد. بيماران شاغل، آن¬هايي كه از كار افتاده نبودند و هم¬چنين آن¬هايي كه سابقه تغيير شغل داشتند، توانايي انجام كار بيش¬تري داشتند. بين مقادير آزمايشگاهي ميزان هموگلوبين خون، مقادير كراتينين و BUN خون قبل از همو دياليز ارتباط آماري معني¬داري با ميزان توانايي انجام كار ديده شد. در نهايت در مطالعه¬ي ما با انجام رگرسيون لجستيك براي كاهش اثر متغيرهاي مداخله¬گر و تاثيرگذار (2/0P<) نشان داده شد كه متغيرهاي عدم اشتغال به كار درحال حاضر، تغيير شغل و سابقه¬ي تزريق خون متغيرهاي پيش¬بيني كننده¬ي توانايي انجام كار در بيماران تحت درمان با همودياليز بودند. نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه نرخ اشتغال و توانايي انجام كار در بيماران تحت دياليز پايين است و بخشي از اين بيماران حتي قبل از شروع دياليز شغل خود را از دست مي¬دهند. اين يافته¬ها نشانگر اهميت شروع زودتر مداخلات درماني و خدمات بازتواني در بيماران CKD قبل از شروع دياليز است. در اين مطالعه عدم اشتغال به كار درحال حاضر، تغيير شغل و سابقه¬ي تزريق خون متغيرهاي پيش¬بيني كننده¬ي توانايي انجام كار بيماران تحت همودياليز بودند. بنابراين بيماراني كه سابقه¬اي از اين موارد دارند در اولويت دريافت خدمات بازتواني مي¬باشند. واژگان كليدي: وضعيت اشتغال، همودياليز، بيماري كليوي مزمن

220720

پرديس علوم پزشكي گيلان