توسعه يك حسگر زيستي خودتوان جهت بررسي سرعت آزادسازي داكسوروبيسين از نانو ذرات درماني

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

شيمي

كارشناسي ارشد

در اين پژوهش يك بستر الكتروشيميايي خودتوان مبتني بر سلول¬هاي سوختي زيستي جهت اندازه¬گيري آزادسازي داكسوروبيسين از ليپوزوم طراحي شده است. از نانولوله¬هاي كربني آلاييده¬شده با نانوذرات طلا كه بر روي گرافيت مدادي تثبيت شده است به عنوان بستر جهت تثبيت آنزيم گلوكزاكسيداز انتخاب شد. از اين بستر به عنوان زيست¬آند جهت اكسايش گلوكز و از الكترود گرافيت مدادي اصلاح نشده به عنوان كاتد استفاده شد. در سلول زيستي طراحي شده، با اضافه شدن داكسوروبيسين به نيم سل كاتدي، افزايش قابل توجهي در ولتاژ مدارباز سلول مشاهده شد كه اين نشان مي¬دهد كه از اين سلول مي¬توان جهت اندازه¬گيري غلظت داكسوروبيسين استفاده كرد. با بهينه¬سازي پارامترهاي موثر بر حساسيت روش و رسم منحني كاليبراسيون، محدوده خطي و حد تشخيص روش به ترتيب µM 1 – nM 10 و nM 6 به دست آمد. از سلول زيستي ساخته شده به جهت رديابي آزادسازي دارو از ليپوزوم استفاده شد. با دنبال كردن ولتاژ مدارباز سلول در زمان¬هاي مختلف آزادسازي در بافر فسفات (pH هاي 0/5 و 0/7 ) و در سرم (pH هاي 0/5 و 0/7 )، پروفايل آزادسازي دارو در دماهاي ºC 25 و ºC 37 به دست آمد. در پايان با واردكردن يك خازن تجاري در مدار سلول، بارهاي توليد شده توسط سلول در خازن جمع¬آوري شده و سپس جريان لحظه¬اي توسط مولتي¬متر ديجيتال خوانده مي¬شود. درنهايت پروفايل آزادسازي دارو، با دنبال كردن جريان لحظه¬اي نيز به دست آمد كه با نتايج قبلي مطابقت داشت.

220579

تجزيه

شيمي

دانشگاه صنعتي اصفهان