بررسي ميزان و عوامل مرتبط بر توانايي انجام كار در بيماران ديابتي مراجعه كننده به كلينيك تخصصي مركز آموزشي درماني رازي رشت در سال 1400

بندرانزلي

مقدمه: ديابت يك بيماري متابوليكي مهلك و از پُرهزينه ترين بيماري ها و نشانه آن قند خون بالاتر از 120 (ميلي‌گرم در دسي ليتر) است. توانايي انجام كار به درجه اي كه در آن كارگر بر اساس سطح سلامتي خود از نظر فيزيكي يا ذهني قادر است با نيازهاي شغلي خود سازگار شود گفته مي شود. در پرسشنامه تهيه شده توسط محققان فنلاندي، شاخص توانايي انجام كار يا WAI به طور عيني مي تواند تعادل بين نياز كار و توانايي انجام كار در كارگران را اندازه گيري نمايد. اهداف: اطلاعات اندكي در مورد توانايي انجام كار در بيماران ديابتي وجود دارد. مفهوم توانايي انجام كار فراتر از توانايي انجام جسمي كار مي باشد. دانش، مهارت و انگيزه و نگرش فرد ازشغلش بخشي از توانايي انجام كار محسوب مي شود(13). ناتواني يا توانايي ضعيف انجام كار با غيبت از كار(14)، ازكارافتادگي(15) و بازنشستگي زودرس همراه خواهد بود(16). مواد و روش بررسي: اين مطالعه از نوع مقطعي تحليلي مي باشد و اطلاعات بيماران شامل سن، جنس، قد، وزن، تاهل، سطح تحصيلات، محل سكونت، مصرف سيگار، شغل، سابقه كار، رضايت از شغل، سابقه غيبت از كار، شيفت كاري، ازكارافتادگي، تغيير شغل، بيماري زمينه اي (بجزديابت)، نوع بيمه درماني، سابقه ابتلا به ديابت، نوع ديابت، مدت زمان ابتلا به ديابت، عوارض ديابت، داروهاي مصرفي، درمان به شكل تزريقي و يا خوراكي و يا تركيبي از هر دو، سابقه بستري در بيمارستان، فشار خون سيستوليك، فشارخون دياستوليك، Hb، Cr، BUN، FBS، HbA1C و توانايي انجام كار توسط چك ليست كه از قبل طراحي شده و پرسشنامه توانايي انجام كار تكميل و جمع آوري شد. نتايج: تعداد 176 پرسشنامه مورد بررسي قرار گرفت و ميانگين نمرات پرسشنامه در اين مطالعه 96/8 ± 86/28 بود كه در گروه متوسط قرار ميگيرد. اين موضوع مي تواند متاثر از شرايط شغلي، محيط زندگي و... باشد. اكثر افرادي كه نمرات پرسشنامه توانايي انجام كار ضعيف داشتند ميانگين سني 56 تا 60 سال و شاخص توده بدني آنها 25 تا 30 بود و بيشتر اين بيماران متاهل و ساكن در مناطق شهري بودند. نوع شغل بيشتر اين بيماران ذهني و ميزان رضايت از شغل شان پايين بود و در شيفت گردشي مشغول به كار بودند. بيش از نيمي از بيماراني كه نمره ضعيف داشتند به مدت بيش از 15 سال مبتلا به ديابت بودند. اكثر بيماراني كه نمره پرسشنامه ضعيف داشتند تحصيلات دانشگاهي داشتند و محل سكونت شان در مناطق شهري بود. شغل اكثر اين بيماران ذهني بود و رضايت از شغل اين افراد بسيار كم بوده و در شيفت هاي گردشي مشغول به كار بودند. وضعيت HbA1C در بيماراني كه نمره پرسشنامه خوبي داشتند مناسب بود. نتيجه گيري: شاخص توانايي انجام كار (WAI) يك شاخص مهم و ساده جهت اندازه گيري توانايي انجام كار در كارگران است كه به طور عيني ميتواند تعـادل بين نياز كار و توانايي انجام كار در كـارگران را انـدازه گيـري نمايد. كاربرد اين شاخص ميتوانـد در گـروه كـارگران بـراي بررسي اثر بخشي مداخلات بهداشت حرفه اي و نيز بـه صـورت فردي براي شناسايي كارگران در معرض خطر نـاتواني ناشـي از كـار باشـد. همچنـين بـا توجـه بـه اينكـه ايـن شـاخص جنبه هاي سلامت كارگران را مد نظر قـرار مـيدهـد ممكـن است بتوان آن را جايگزين معاينات فيزيكي دورهاي كارگران نمود، هر چند اين مورد نياز به تحقيقات بيشتري دارد. كليد واژه: ديابت، توانايي انجام كار، عوامل مرتبط

220550

علوم پزشكي گيلان