بررسي ارتباط بين مكانيسم هاي توانايي مقابله با استرس والدين با كيفيت زندگي در كودكان مبتلا به مشكلات عملكردي گوارشي در مركز درماني 17 شهريور رشت

بندرانزلي

اهداف: اختلالات عملكردي دستگاه گوارش شامل گروهي از وضعيت هاي مرتبط با دستگاه گوارش هستند كه نمي توان آنها را كاملا با يك اختلال آناتوميك و يا بيوشيميايي توضيح داد. تا كنون مطالعه اي جهت شناخت ارتباط بين مكانيسم هاي سازگاري والدين با كيفيت زندگي در كودكان مبتلا به مشكلات عملكردي گوارشي انجام نشده است لذا در اين مطالعه به بررسي ارتباط بين مكانيسم هاي سازگاري والدين با كيفيت زندگي در كودكان مبتلا به مشكلات عملكردي گوارشي پرداختيم. روش‌ها: در اين مطالعه مقطعي تحليلي، 172 نفر از كودكان مراجعه كننده به كلينيك گوارش و يا بخش بستري گوارش بيمارستان كودكان 17 شهريور بررسي شدند كه تشخيص اختلال عملكردي دستگاه گوارش براي آنها مطرح بود. چك ليست اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه مقابله با موقعيت استرس زا و پرسشنامه كيفيت زندگي كودكان (PedsQL) از ابزارهاي مورد استفاده بود. پرسشنامه كيفيت زندگي را كودكان و پرسشنامه مقابله با موقعيت استرس زا را والدين تكميل كردند. (پرسشنامه كيفيت زندگي كودكان در دو نسخه والد و كودك تهيه شد كه هر شركت كننده به پرسشنامه مربوط به خود پاسخ دادند.) داده ها پس از گردآوري وارد نرم افزار spss نسخه 28 شدند. نتايج: ميانگين سن كودكان در اين مطالعه 82/1 ± 19/9 سال و ميانگين سن والدين 37/4 ± 88/37 سال بود. 3/52درصد دختر و 57درصد پاسخ دهندگان مادران بودند. در اين مطالعه مشخص شد كه 100 كودك (1/58 %) از كيفيت زندگي متوسط و 72 كودك ( 9/41 % ) از كيفيت زندگي خوب برخوردار بودند. همچنين نتايج اين مطالعه حاكي از ان بود كه 114 نفر (3/66%) از والدين از كيفيت زندگي متوسط و 58 نفر ( 7/33 % ) از كيفيت زندگي خوب برخوردار بودند. ميانگين مقابله¬ي اجتنابي(028/0=p) در دختران بالاتر از پسران بود. ميانگين مقابله¬ي اجتنابي(015/0=p) در مادران بالاتر از پدران و همچنين ميانگين مقابله¬ي هيجان مدار (042/0=p) در پدران بالاتر از مادران بود. بيشترين فراواني تحصيلات والدين مربوط به رده ديپلم و بالاتر با 3/52 درصد بود. 2/55 درصد از والدين خانه¬دار و 1/40 درصد شغل آزاد داشتند.1/90 درصد از شركت كنندگان در اين مطالعه شهرنشين بودند. بيشترين فراواني مربوط به وضعيت اقتصادي متوسط با 4/88 درصد بود. ميانگين نمره كيفيت زندگي از ديدگاه كودك 46/11 ± 42/71 و از ديدگاه والدين 45/12 ± 53/70 بود. با افزايش نمره كيفيت زندگي نمره مقابله¬ي مسئله¬مدار (023/0=p) و نمره مقابله¬ي هيجان مدار(003/0=p) كاهش مي¬يابد. بطوريكه با افزايش نمره كيفيت زندگي نمره مقابله¬ي مسئله¬مدار(009/0=p) و نمره مقابله¬ي هيجان مدار(039/0=p) كاهش مي¬يابد. نتيجه¬گيري: در اين مطالعه يافته ها نشان داد ميانگين مقابله¬ي اجتنابي در دختران بالاتر از پسران و در مادران بالاتر از پدران بود. همچنين ميانگين مقابله¬ي هيجان مدار در پدران بالاتر از مادران بود. با توجه به اينكه كيفيت زندگي بر اساس گزارش والدين و عملكرد هيجاني در كودكان مبتلا به اختلالات عملكردي پايين تر از كودكان سالم است لذا توصيه مي شود تا كودكان از اين نظر غربال شوند چرا كه با ارجاع به روان پزشك اطفال و درمان آن، به درمان و كنترل عود اين گروه از اختلالات گوارشي نيز كمك خواهد شد. همانطور كه در اين مطالعه نشان داده شد، تأثير بر كيفيت زندگي در بين كودكان مبتلا به اختلالات عملكردي دستگاه گوارش، رويكردي جامع‌تر، مديريت مؤثرتر و ارتباط بهتري بين پزشك و بيمار به ما خواهد داد. كليدواژه‌ها: كودكان، استرس والدين، كيفيت زندگي، مشكلات عملكردي گوارشي

220527

علوم پزشكي گيلان