عنوان
بررسي ميزان افسردگي و فرسودگي و عوامل مرتبط با آن در بيماران ديابتي نوع يك مراجعه‌كننده به درمانگاه داخلي و غدد بيمارستان كوثر و توحيد سنندج در سال 1401
نويسنده اصلي
رحيم نزاد، نصيبه
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: ديابت يك بيماري متابوليك و يك مشكل بزرگ بهداشتي با شيوع رو به افزايش در جهان است كه عوارضي نظير نفروپاتي، نوروپاتي، رتينوپاتي و كوري را باعث مي‌شود. افسردگي نيز ازجمله اختلالات روان‌پزشكي است كه با علائمي مانند كاهش علاقه و انرژي، احساس گناه، احساس شكست مشخص مي‌شود. بيماران ديابتي ممكن است به علت عوارض اين بيماري دچار اختلالات خلقي و ازجمله افسردگي شوند. هدف از اين مطالعه، بررسي ميزان افسردگي و فرسودگي و عوامل مرتبط با آن در بيماران ديابتي نوع يك مراجعه‌كننده به درمانگاه داخلي و غدد بيمارستان كوثر و توحيد سنندج در سال 1401 بود.
مواد و روش¬ها: اين پژوهش به‌صورت مطالعه مقطعي از نوع توصيفي تحليلي بر روي تمامي بيماران مبتلابه ديابت نوع يك مراجعه‌كننده به كلينيك ديابت بيمارستان توحيد و درمانگاه داخلي بيمارستان كوثر سنندج انجام است. ابزار مورداستفاده جهت گردآوري داده‌ها يك پرسشنامه سه‌بخشي شامل اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه فرسودگي ديابت و پرسشنامه افسردگي بود. پس از جمع‌آوري اطلاعات و تكميل پرسشنامه‌ها، داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS-24 شد و براي متغيرهاي توصيفي كيفي (فراواني، درصد فراواني) و متغيرهاي توصيفي كمي (ميانگين و انحراف معيار) محاسبه شد. براي اهداف تحليلي آزمون همبستگي، تي تست و آناليز واريانس يك‌طرفه و در صورت عدم نرمال بودن داده‌ها آزمون ناپارامتريك معادل استفاده شد.
يافته‌ها: نتايج توصيفي مطالعه نشان داد ميانگين سني بيماران 8.74±29.69 سال و مدت ابتلا به ديابت 7.17±12.54 سال بوده است. ميانگين نمره فرسودگي ديابت 11.42±24.56، بعد خستگي 4.72±10.33، بعد جدايي 5.56±12.19 و نمره افسردگي 8.97±19.01 بوده است. 0.8 درصد بيماران با كمترين فراواني داراي افسردگي كم و 60.2 درصد با بيشترين فراواني داراي سطح افسردگي شديد بوده‌اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين ميانگين سن، مدت ابتلا به ديابت، جنسيت، سطح تحصيلات، شغل و وضعيت تأهل با نمره فرسودگي ديابت و ابعاد آن و افسردگي در بيماران موردمطالعه همبستگي معني‌دار آماري وجود ندارد (p>0.05). بين فرسودگي ديابت و ابعاد آن با سطوح افسردگي در بيماران موردمطالعه ارتباط معني‌دار آماري وجود دارد (p>0.05).
نتيجه¬گيري: فرسودگي ديابتي و افسردگي در بيماران ديابتي شايع است؛ لذا مشاورة روان‌پزشكي جهت درمان افسردگي در افراد ديابتي توصيه مي‌شود.
كليدواژه‌ها: افسردگي؛ فرسودگي؛ ديابتي نوع يك
شماره ركورد
220323
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
عزت الله رحيمي، رضا قانعي قشلاق