بررسي شيوع اضطراب و افسردگي در دانش آموزان شهر سنندج در اپيدمي ويروس كويد-19 در سال 1401

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: كرونا ويروس ها خانواده بزرگي از ويروس ها هستند كه بيماري هاي مختلفي را از سرماخوردگي معمولي گرفته تا سندرم حاد و شديد تنفسي، ايجاد ميكند. ظهور كوويد 19 تأثير روانشناختي بسياري دارد كه يكي از آنها افسردگي ، اضطراب و استرس است و تأثيرات جسمي و رواني را به همراه آورده است. با اين حال، بيشتر مطالعه ها فقط روي داده هاي باليني متمركز شده اند. هدف از مطالعه حاضر بررسي شيوع اضطراب و افسردگي در دانش آموزان شهر سنندج در اپيدمي ويروس كويد-19 در سال 1401 مي باشد. روش كار: اين مطالعه به شيوه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل كليه دانش آموزان مقطع راهنمايي شهر سنندج در سال 1399 با حجم نمونه 270 نفر بود. جهت جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه استرس- اضطراب- افسردگي DASS-21 استفاده گرديد. پرسشنامه DASS-21 داراي 21 سوال و شامل 3 مولفه است كه هر يك از خرده هاي مقياس هاي آن شامل 7 سوال است كه نمره نهايي هر كدام از طريق مجموع نمرات سوالهاي مربوط به آن به دست آمد. اطلاعات پس از تكميل وارد نرم افزار SPSS-24 و تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل داده ها با آزمون هاي امار توصيفي (درصد، فراواني، ميانگين و انحراف معيار) و آزمون هاي تي مستقل (مقايسه متغيرهاي كمّي در دو گروه مستقل از هم)، آناليز واريانس (مقايسه نمره متغيرهاي كمي در بيش از دو گروه) و آزمون كاي دو (مقايسه دو متغير كيفي) استفاده شد. سطح معني داري براي تمامي آزمون ها 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج توصيفي مطالعه نشان مي دهد كه ميانگين نمره افسردگي آنها 3.39± 14.68، ميانگين نمره اضطراب 2.99± 14.56و ميانگين نمره استرس 2.989± 14.74 و همچنين ميانگين سن دانش آموزان 12.67 سال، مدت زمان فعاليت روزانه 58 دقيقه، شاخص توده بدني 24.34 و مدت زمان خواب 5.038 ساعت بوده است. 50.4 درصد دانش آموزان دختر و 49.6 درصد پسر، 82.2 درصد با بيشترين فراواني داراي وضعيت اقتصادي متوسط بوده و 49.3 درصد فعاليت روزانه منظم داشته اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين ميانگين نمره افسردگي، نمره اضطراب، نمره استرس با زمان خواب، مدت زمان فعاليت روزانه و شاخص توده بدني ارتباط معكوس و معني داري وجود دارد. همچنين بين ميانگين نمره افسردگي و سن همبستگي مستقيم و معني دار وجود دارد. همچنين بين جنسيت،سابقه ابتلا به كوويد-19 در دانش آموز و خانواده آنها ، داشتن فعاليت روزانه و وضعيت اقتصادي با ميانگين نمره افسردگي، نمره اضطراب، نمره استرس ارتباط معني دار آماري وجود دارد (p<0.05). نتيجه‌گيري: با توجه به ماهيت ناشناخته بيماري كوويد-19 در افراد باعث ايجاد اضطراب، استرس و افسردگي در افراد مبتلا و ساير افراد جامعه مي شود. با افزايش ميزان شيوع كوويد-19 و محدوديتهاي ناشي از آن، سطح اضطراب، استرس و افسردگي نيز افزايش مييابد. بنابراين، افزايش آگاهي عمومي از اين بيماري و ارائه برنامه هاي مثبت روانشناختي در رسانه ها با هدف كنترل استرس ميتواند اضطراب را در جامعه كاهش دهد. واژگان كليدي: افسردگي؛ اضطراب؛ دانش آموزان ؛ بيماري كوويد-19

220073

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

سليمان محمدزاده، رضا قانعي قشلاق