عنوان
بررسي اثر محافظتي سياه‌دانه بر بافت استخوان در موش سوري تيمار شده با دگزامتازون
نويسنده اصلي
مرادي، آرزو
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه: گلوكوكورتيكوئيدها تقريباً بر فعاليت تمام سلول‌هاي بدن تأثير دارند و بيان10% از ژن‌هاي انسان را كنترل مي¬كنند. گلوكوكورتيكوئيدها طيف درماني وسيعي دارند. دگزامتازون يك گلوكوكورتيكوئيد بسيار پرمصرف است كه تجويز آن نيز در حال افزايش است. تيموكينون به‌عنوان تركيب اصلي سياه‌دانه، داراي خاصيت آنتي‌اكسيداني است كه توانايي جاروبگري راديكال‌هاي آزاد، مهار پر اكسيداسيون ليپيدي و حفظ مكانيسم¬هاي دفاع آنتي‌اكسيداني در مواجهه با راديكال‌هاي آزاد را دارد. هدف از اجراي اين تحقيق تعيين اثر محافظتي سياه‌دانه بافت استخوان موش سوري تيمار شده با دگزامتازون است.
مواد و روش كار: در اين تحقيق، از 40 موش نر دوماهه(شش تا هشت هفته)، نژاد (NMRI) با وزن 40-30 گرم كه از حيوان خانه دانشگاه علوم پزشكي كردستان تهيه شد استفاده گرديد. در زمان آزمايش، حيوانات در حيوان خانه با شرايط نوري ( 24 ساعت روشنايي،24ساعت تاريكي ) و حرارتي بهينه، در قفس-هاي پلاستيكي و دسترسي آزاد به آب و غذا نگهداري شدند. موش‌ها به 4 گروه تقسيم شدند. در گروه كنترل به مدت 7 روز به‌صورت داخل صفاقي سرم فيزيولوژي تزريق شد. در گروه آزمايش 2 داروي دگزامتازون به مدت 7 روز به ميزان 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم به‌صورت داخل صفاقي تزريق شد. در گروه سوم به موش‌ها سياه‌دانه با دوز 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم به‌صورت خوراكي داده شد و در گروه چهارم به‌طور هم‌زمان داروي دگزامتازون به ميزان 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم و سياه‌دانه با دوز 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم به‌صورت خوراكي به مدت 7 روز تجويز شد. سپس حيوانات به روش جابجايي مهره‌هاي گردن قرباني شده، استخوان ران موش، بعد از جدا كردن عضلات برداشته شد و جهت فيكس در فرمالين 10٪ قرار داده شد. پس از پردازش بافتي و بلوك‌هاي پارافيني، مقاطع بافتي 5 ميكروني تهيه و جهت بررسي استئوسيتها رنگ‌آميزي هماتوكسيلين ائوزين انجام شد و در مرحله بعد در هر اسلايد 10 فيلد موردبررسي قرار گرفت.
يافته¬ها : بررسي بافت استخوان در گروه‌هاي چهارگانه نشان داد كه اختلاف معني‌داري در كاهش تراكم استخوان و كاهش تراكم استئوسيتها بين گروه‌هاي كنترل و سياه‌دانه مشاهده نشد. در گروه دگزامتازون كاهش تراكم استخوان و كاهش تعداد استئوسيتها ديده شد. در گروه درمان كاهش تراكم استخوان و كاهش تعداد استئوسيتها نسبت به گروه دريافت‌كننده دگزامتازون جبران شده بود(p<0.05) .
نتيجه¬گيري: نتايج تحقيق حاضر نشان داد كاهش تراكم استخوان و كاهش تراكم استئوسيتها ناشي از تجويز دگزامتازون در دوز 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم در حضور سياه‌دانه با دوز 5 ميلي‌گرم/كيلوگرم در موش‌هاي نر نژاد NMRI تعديل مي‌شود.
كلمات كليدي: سياه‌دانه؛ دگزامتازون؛ استئوسيت؛ تراكم استخوان
شماره ركورد
219209
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
پزشكي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
عرفان دانشي، مرتضي ابوذري پور