مقايسه تاثير دو نوع خمير دندان ضد حساسيت بر روي سلامت دهان مرتبط با كيفيت زندگي در افراد داراي حساسيت عاجي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

مقدمه و هدف: افزايش حساسيت دنداني يكي از مشكلات شايع در دندانپزشكي است.حساسيت بيش از حد عاج مي تواند بر وضعيت عملكردي و فعاليت هاي روزمره مانند خوردن و صحبت كردن تأثير بگذارد. هدف از انجام مطالعه حاضر مقايسه تاثير دو نوع خمير دندان ضدحساسيت بر روي سلامت دهان مرتبط با كيفيت زندگي در افراد داراي حساسيت عاجي بود. مواد و روش‌ها: مطالعه‌ي حاضر به صورت كارآزمايي باليني بر روي 60 نفر از افراد داراي حساسيت عاجي مراجعه كننده به بخش پريودانتيكس دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي كردستان انجام شد كه به صورت تصادفي به دوگروه 30 نفره تقسيم شدند. معيار ورود شامل بيماراني بود كه بعد از انجام درمان SRP(Scaling & Root Planing) داراي حداقل دو دندان مبتلا به حساسيت عاجي با علايم cervical Recession يا erosion يا abrasion يا تحليل لثه بودند .پس از انجام درمان SRP از نمونه ها خواسته شد به مدت 4 هفته يا 30 روز، هر روز به مدت 2 دقيقه و به ميزان دو بار در يك روز از خمير دندان(خميردندان ضدحساسيت گياهي حاوي آلفاپاينن و خميردندان ضدحساسيت حاوي پتاسيم نيترات) بر روي مسواك استفاده كنند. جهت سنجش حاسيت دنداني از مقياس VAS(Visual Analogue Scale)استفاده شد. جمع آوري اطلاعات با استفاده از چك ليست و پرسشنامه انجام شد. جهت آناليز از آزمون هاي كاي دو و t-test استفاده شد. سطح معني داري كمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: ميانگين سن افراد در گروه خمير دندان آلفادنت 26/41 سال و در گروه خميردندان سنسوداين 5/36 سال بود وبين دو گروه از لحاظ آماري تفاوت معني داري وجود نداشت(12/0p=) .3/43 درصد بيماران مرد و 7/56درصد آنها زن بودند و بين دوگروه از لحاظ جنسيت تفاوت معني دار آماري وجود نداشت(p=0/61). بيشتر افراد داراي حساسيت عاجي (3/43درصد) شاغل بودند. 4/63 درصد افراد متاهل و 6/36 درصد مجرد بودند و بين شركت كنندگان دو گروه از خميردندان ها از نظر تاهل تفاوت معنادار آماري وجود نداشت(p=0/59). سطح تحصيلات 50درصد از شركت كنندگان ،دانشگاهي بود و بين دو گروه تفاوت معنادار آماري وجود دارد(p=0/02). در گروه خميردندان ضدحساسيت گياهي حاوي آلفاپاينن درجه حسايت 24 ساعت و يك ماه بعد از جرم گيري به ترتيب 4/6 و 3/3 (p=0/0001) و در گروه خميردندان ضدحساسيت حاوي پتاسيم نيترات 9/5 و 3/1 ( p=0/0001) بود.از لحاظ درجه حساسيت، 24 ساعت بعد جرم گيري بين دوگروه خمير دندان از نظر آماري تفاوت معني داري وجود نداشت(39/0p=) اما يك ماه بعد از جرم گيري تفاوت بين دو گروه معنادار بود(001/0p=). ميانگين سلامت دهان مرتبط با كيفيت زندگي يك ماه پس از مصرف نسبت به 24 ساعت بعد در گروه خميردندان گياهي حاوي آلفاپاينن (p=0/0001) و در گروه پتاسيم نيترات p=0/0001) ) بود. همچنين تفاوت بين دو گروه بعد ازيك ماه از نظر آماري معني دار بود(p=0.02)اما تفاوت بين دو گروه خميردندان 24 ساعت بعد از جرم گيري از نظر آماري معني دار نبود(85/0p=) نتيجه‌گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر ميانگين كاهش حساسيت دندان در هر دو گروه خميردندان ضدحساسيت گياهي حاوي آلفاپاينن و پتاسيم نيترات كاهش يافته است اگرچه اين كاهش در گروه خميردندان ضدحساسيت حاوي نيترات پتاسيم بيشتر است. كليدواژه: حساسيت عاجي، خمير دندان، سلامت دهان مرتبط با كيفيت زندگي

218826

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

دندانپزشكي

دندانپزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

شبنم خليفه زاده