• عنوان

    بررسي كيفي عوامل مؤثر بر اميدشغلي در معتادين بهبوديافته: ارائه يك الگوي مداخله‌اي

  • رشته تحصيلي
    مشاوره گرايش مشاورهي توانبخشي
  • تاريخ دفاع
    3/6/2022 12:00:00 AM
  • كليدواژه فارسي

    اعتياد،اميدشغلي،مسير‌شغلي

  • چكيده
    هدف پژوهش پيش رو ارائه يك الگوي مداخله¬اي بر اميد شغلي معتادين و معتادين در حال بهبودي بود. اين الگو برگرفته از تحليل ديدگاه‌هاي بهبود يافتگان از مواد مخدر بود. طرح از نوع آميخته (كيفي- كّمي) و استوار بر مطالعه كيفي بود. از تحليل كمي تنها در راستاي تاييد يافته‌هاي تحليل كيفي استفاده شد. در بخش كيفي مصاحبه‌اي عميق و نيمه ساختار يافته با 11 معتاد بهبوديافته از جامعه معتادين بهبوديافته‌ي شهرستان خميني شهر، استان اصفهان در سال 1400 انجام شد. نمونه‌گيري اين بخش از پژوهش به صورت هدفمند بود. پس از آنكه مصاحبه‌ها به اشباع رسيد متوقف و بر اساس آن آموزشي طراحي شد. در بخش كمي اثرگذاري آموزش ارزيابي شد. تمامي معتادين و معتادين در حال بهبودي شهرستان خميني شهر در استان اصفهان، سال 1400 جامعه طرح كمي بود. نمونه‌گيري به روش در دسترس و با در نظر گرفتن نمرات كسب شده در پرسشنامه اميد شغلي جانتون و وترستون (2006) انجام شد. روش نيمه آزمايشي پيش آزمون _پس آزمون با گروه گواه بخش كمي را پيش برد. پس از اجراي پيش آزمون آموزش برگرفته از مصاحبه‌هاي بخش كيفي بر گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه اي 2 بار در هفته اجرا شد. پس آزمون بر روي هر دو گروه اجرا و داده‌ها با تحليل كوواريانس تك‌متغيري (ANCOVA) در نرم افزار SPSS20 تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل داده‌ها همراه با يك آزمون پيگيري تفاوت معنادار ميانگين‌ها در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون را نشان داد. اين تفاوت اثربخشي آموزش مداخله‌اي اميد شغلي بر نگرش معتادين و معتادين در حال بهبودي را اثبات كرد. به نظر مي‌رسد با آموزش راهبرد‌هايي جهت افزايش اميد در شغل مي‌توان به آنها كمك كرد تا با پذيرش خود، آشنايي با مؤلفه‌هاي مؤثر بر افزايش اميد در شغل، آشنايي با مهارت‌هاي ارتباطي و راه‌هاي كسب اعتبار و اعتماد ديگران در راستاي رشد در مسير شغلي ‌گام بردارند.هدف پژوهش پيش رو ارائه يك الگوي مداخله¬اي بر اميد شغلي معتادين و معتادين در حال بهبودي بود. اين الگو برگرفته از تحليل ديدگاه‌هاي بهبود يافتگان از مواد مخدر بود. طرح از نوع آميخته (كيفي- كّمي) و استوار بر مطالعه كيفي بود. از تحليل كمي تنها در راستاي تاييد يافته‌هاي تحليل كيفي استفاده شد. در بخش كيفي مصاحبه‌اي عميق و نيمه ساختار يافته با 11 معتاد بهبوديافته از جامعه معتادين بهبوديافته‌ي شهرستان خميني شهر، استان اصفهان در سال 1400 انجام شد. نمونه‌گيري اين بخش از پژوهش به صورت هدفمند بود. پس از آنكه مصاحبه‌ها به اشباع رسيد متوقف و بر اساس آن آموزشي طراحي شد. در بخش كمي اثرگذاري آموزش ارزيابي شد. تمامي معتادين و معتادين در حال بهبودي شهرستان خميني شهر در استان اصفهان، سال 1400 جامعه طرح كمي بود. نمونه‌گيري به روش در دسترس و با در نظر گرفتن نمرات كسب شده در پرسشنامه اميد شغلي جانتون و وترستون (2006) انجام شد. روش نيمه آزمايشي پيش آزمون _پس آزمون با گروه گواه بخش كمي را پيش برد. پس از اجراي پيش آزمون آموزش برگرفته از مصاحبه‌هاي بخش كيفي بر گروه آزمايش در 8 جلسه 90 دقيقه اي 2 بار در هفته اجرا شد. پس آزمون بر روي هر دو گروه اجرا و داده‌ها با تحليل كوواريانس تك‌متغيري (ANCOVA) در نرم افزار SPSS20 تجزيه و تحليل شد. تجزيه و تحليل داده‌ها همراه با يك آزمون پيگيري تفاوت معنادار ميانگين‌ها در مرحله پس آزمون نسبت به پيش آزمون را نشان داد. اين تفاوت اثربخشي آموزش مداخله‌اي اميد شغلي بر نگرش معتادين و معتادين در حال بهبودي را اثبات كرد. به نظر مي‌رسد با آموزش راهبرد‌هايي جهت افزايش اميد در شغل مي‌توان به آنها كمك كرد تا با پذيرش خود، آشنايي با مؤلفه‌هاي مؤثر بر افزايش اميد در شغل، آشنايي با مهارت‌هاي ارتباطي و راه‌هاي كسب اعتبار و اعتماد ديگران در راستاي رشد در مسير شغلي ‌گام بردارند.
  • شماره ركورد
    218680
  • دانشگاه
    دانشگاه اردکان
  • استاد راهنما
    رضاپور ميرصالح ياسر rezapour mirsaleh yaser