عنوان
بررسي اثربخشي رژيم‌هاي درماني مختلف در بيماران مبتلابه كوويد-19 بستري‌شده در شهرستان سنندج- يك مطالعه كوهورت گذشته‌نگر
نويسنده اصلي
اسدي، جلال
محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
رشته تحصيلي
اپيدميولوژي
چكيده
مقدمه: داروهاي مختلف، اثرات متفاوتي بر پيش‌آگهي بيماران مبتلابه كوويد-19 داشته‌اند. اين مطالعه باهدف بررسي تأثير رژيم‌هاي مختلف دارويي در بيماران بستري مبتلابه كوويد-19 بستري‌شده در شهرستان سنندج انجام شد.
مواد و روش‌ها: در اين مطالعه همگروهي گذشته‌نگر، تعداد 660 بيمار مبتلابه كوويد -19 بستري در بيمارستان‌هاي توحيد، كوثر و بعثت سنندج (استان كردستان- ايران) در بازه زماني اسفند 1398 تا اسفند 1399 به علائم باليني و مثبت موردبررسي قرار گرفتند. اطلاعات بيماران از چند منبع مختلف (سامانه HIC، سامانه SIMCO، سامانه mcmc و پرونده پزشكي بيماران) جمع‌آوري و استخراج گرديد. شش رژيم دارويي مورداستفاده بر اساس دستورالعمل كشور ايران در زمان تجويز شامل هيدروكسي كلروكين و يا تركيبي از كلروكين و آزيترومايسين، اينترفرونها (رسيژن/ زيفرون) يا اينترفرون وكلترا (لوپيناوير/ريتوناوير)، آتازاناوير، رمدسيوير، فاويپراوير، كورتيكواسترروئيدها (دگزامتازون/ متيل پردنيزولون) تجويز شده بودند. از آزمون رگرسيون تك متغيره و چند گانه براي بررسي ارتباط بين متغيرهاي موردبررسي و پيامدهاي نهايي بيماري شامل مدت‌زمان بستري در بيمارستان، مدت‌زمان بستري در ICU، استفاده از ونتيلاتور و مرگ يا بهبودي برحسب رژيم‌هاي مختلف دارويي استفاده شد. براي برآورد بقا بيماران از نمودار كاپلان - مير و نيز نسبت مخاطره مرگ‌ومير بيماران از رگرسيون كاكس استفاده شد.
نتايج: نتايج آناليز رگرسيون چند گانه نشان داد كه مدت‌زمان بستري در افرادي كه رژيم دارويي 2 را دريافت كرده بودند 1.92 برابر نسبت به رژيم دارويي 1 بيشتر بود و ارتباط معني‌داري مشاهده شد (OR=1.92, 95% CI:1.16-3.16, P=0.011). همچنين مدت‌زمان بستري بيماران در ICU در افرادي كه رژيم دارويي 2 را دريافت كرده بودند بالاتر بود (OR=4.63, 95% CI:1.80-11.82, P=0.001) ولي مصرف رژيم‌هاي دارويي بر مرگ‌ومير و استفاده از ونتيلاتور در بيماران موردبررسي تأثير معني‌داري را نشان نداد (P>0.05).
نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه مصرف رژيم دارويي 2 و 5 به ترتيب منجر به افزايش مدت‌زمان بستري و بستري در ICU شده و ساير رژيم‌هاي دارويي بر مرگ‌ومير و استفاده از ونتيلاتور در بيماران موردبررسي تأثير معني‌داري نداشتند، هيچ‌كدام از رژيم‌هاي دارويي تأثيري بر كاهش مرگ‌ومير نسبت به ساير رژيم‌ها نداشتند. نياز است كه مطالعات كار آزمايي باليني برحسب رژيم‌هاي مختلف دارويي در زمان مناسب انجام شود.
كلمات كليدي: كوويد-19؛ رژيم دارويي؛ درمان؛ همگروهي گذشته‌نگر؛ ايران
شماره ركورد
218556
شهر محل تحصيل
دانشگاه علوم پزشكي كردستان
گرايش رشته تحصيلي
اپيدميولوژي
دانشكده
پزشكي
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
قباد مرادي