عنوان
بررسي فراواني و الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي عوامل باكتريايي ايجاد كننده عفونت هاي زخم هاي استرنوم بعد از جراحي قلب در بيمارستان حشمت بين سال هاي 1397-1401
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
مقدمه: استفاده از آنتي بيوتيك هـا در بيمارسـتان هـاي مختلف و بخش هاي مختلف يـك بيمارسـتان، بـه علـت تفاوت هايي در بيماران، ويژگي هاي بيمارستان و نحوه آموزش پزشك يا اعضاء كادر پزشكي متفـاوت اسـت. افزايش مقاومت ممكن است منجر به افـزايش مـصرف آنتي بيوتيـك هـاي وسـيع الطيـف خـط آخـر شـود. استفاده از اطلاعات مربوط به مصرف آنتي بيوتيك هـا و به مشاركت گذاشتن اين اطلاعات با ساير بخش هاي مراقبت ويژه در يك بيمارستان و يـا بيمارسـتان هـاي ديگـر، نهايتـاً منجـر بـه فهـم بهتـر علـل مقاومـت هـاي آنتي بيوتيكي و استفاده منطقـي تـر از آنتـي بيوتيـك هـا مي شود. با توجه به عدم مطالعه مشابه در منطقه و بمنظور آگاهي از وضعيت موجود به بررسي اين مطالعه پرداختيم.
مواد و روشها: طي يك مطالعه مقطعي توصيفي به صورت تمام شماري موارد عفونت هاي زخم هاي استرنوم بعد از جراحي قلب مراجعه كننده به بيمارستان حشمت شهر رشت بين سال هاي 1397-1401 از نتايج آرشيو بيمارستان و پرونده هاي بيماران پذيرش شده شامل اطلاعات مربوط به سن، جنس، بيماري هاي زمينه اي، نوع بخش، مدت زمان بستري تا عفونت، پيامد، نوع باكتري و نوع عفونت استخراج مي شود. نتايج الگوي حساسيت آنتي بيوتيكي ايزوله هاي ايجاد كننده عفونت زخم نسبت به آنتي بيوتيك هاي روتين استفاده شده در منطقه از نتايج آزمايشگاه استخراج و گزارش مي گردد.
يافتهها: 16 باكتري استافيلوكوك (8/34 %)، 23 باكتري انتروباكترياسه (50 %)، 5 باكتري اسينتوباكتر (9/10 %) و 2 باكتري سودوموناس (3/4 %) در نمونه بيماران داراي عفونت هاي زخم هاي استرنوم بعد از جراحي قلب در بيمارستان حشمت يافت شد. بيشترين مقاومت آنتي بيوتيكي ايزوله هاي استافيلوكوك جدا شده از عفونت ها در بيماران مورد مطالعه مربوط به جنتامايسين، در ايزوله هاي انتروباكترياسه جدا شده از عفونت ها در بيماران مورد مطالعه مربوط به آميكاسين، در ايزوله هاي اسينتوباكتر جدا شده از عفونت ها در بيماران مورد مطالعه مربوط به آميكاسين و در ايزوله هاي سودوموناس جدا شده از عفونت ها در بيماران مورد مطالعه مربوط به آميكاسين جنتامايسين مي باشد.
نتيجهگيري: بر اساس نتايج مطالعه حال حاضر بيان شد كه در نمونه بيماران داراي عفونت هاي زخم هاي استرنوم بعد از جراحي قلب، باكتري هاي استافيلوكوك و انتروباكترياسه از فراوان ترين گونه هاي تشخيص داده شده بودند. همچنين بيشترين مقاومت به آميكاسين و جنتامايسين و بيشترين حساسيت به سيپروفلوكساسين، كليندامايسين و سفتازيديم گزارش شد. از اين رو در درمان اين بيماران مي بايست به الگوي مقاومتي آنتي بيوتيكي عامل عفونت زا توجه كرد تا با اثربخشي بيشتري درمان انجام شود.
واژههاي كليدي: زخم جراحي، عفونت استرنوم، مقاومت آنتي بيوتيكي
شماره ركورد
218482
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان