بررسي مقايسه اي تأثير سه نوع دهانشويه سفيدكننده بر سفيدكردن ميناي دندان: يك مطالعه آزمايشگاهي

دانشكده دندانپزشكي

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسي كارايي سه نوع دهانشويه سفيدكننده بر بهبود رنگ و سفيدي دندان ها بود. مواد و روش ها: در مطالعه آزمايشگاهي حاضر، از 64 دندان اينسايزور استفاده شد. نيمي از دندان ها در محلول چاي رنگ دار شدند( گروه A ) و نيمي ديگر بدون رنگ ماندند ( گروه B ). هر گروه براساس نوع دهانشويه به 4 زيرگروه تقسيم شد.(n=8) : C: كنترل ( آب مقطر )، ZSW زنون اسمارت وايت (حاوي پيروفسفات و تري فسفات)، SWN سيگنال وايت ناو (حاوي بلوكووارين )، PCW پاستا دل كاپيتانو (حاوي پلاسدون). اندازه گيري رنگ با يك اسپكتروفوتومتر در مقاطع ابتدا، پس از رنگ پذيري ( گروه A )، 2، 4، 8 و 12 هفته پس از غوطه وري در دهانشويه ها انجام شد. داده ها با پارامترهاي CIELab و تست هاي آماري ANOVA، RM two way ANOVA و Pair Wise انجام شد. (α=0.05) نتايج: در گروه A كاهش رنگ در دهانشويه ها بارز بود (∆E>3.3) و سبب تغيير رنگ معني داري نسبت به كنترل شدند(PPCW=0.028, PZSW=0.002)؛ به جز SWN. در همين گروه بهبود رنگ دندان ها نسبت به ابتدا تنها توسط ZSW در محدوده قابل قبول بود و تفاوت آماري آن با كنترل بوردرلاين بود(P=0.05). در گروه B اگر چه دهانشويه SWN سفيدي بارزي (∆E>3.3) ايجاد كرد ولي از نظر آماري عملكرد همه دهانشويه ها مشابه با هم و با كنترل بود.(P>0.05) نتيجه گيري: بهبود رنگ نسبي در دندان هاي داراي رنگدانه، توسط دهانشويه ZSW به دست آمد ولي هيچ كدام از دهانشويه ها قادر به سفيدكردن معني دار ميناي دندان بدون رنگدانه نبودند. كلمات كليدي: tooth bleaching, mouthwashes, color perception ,copolyvidonum plasdone S-630, blue covarine

218404

دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني گيلان