بررسي ارتباط پوشش گياهي و خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك با استفاده از روش‌هاي رج‌ بندي پارامتريك و غير پارامتريك در منطقه حوض سلطان و مسيله قم

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

منابع طبيعي

كارشناسي ارشد

شناسايي متغير¬هاي محيطي و يا مديريتي تاثير¬گذار بر پراكنش پوشش¬گياهي از اهداف اصلي اكولوژي گياهي به شمار مي‌رود و نتايج اين مطالعات مي¬تواند در برنامه¬هاي احيايي استفاده شود. شناسايي و تشخيص عوامل تاثيرگذار در استقرار و پراكنش گونه¬اي خاص، با استفاده از بررسي رابطه بين گونه و عوامل محيطي ميسر است. در اين تحقيق به منظور بررسي مهمترين عوامل تاثيرگذار بر تركيب گياهي گروه‌هاي اكولوژيك پلاياي حوض سلطان، مُرّه و دشت مسيله قم؛ از داده‌هاي جمع‌آوري شده محيطي و پوشش گياهي در مطالعه پودينه (1390) استفاده شد. در مرحله نخست با استفاده از آناليز تشابه، سه گروه اكولوژيك شامل Tamarix aphylla , Artemisia sieberi وHalocnemum strobilaceum شناسايي گرديد. همچنين شاخص¬هاي غناي گونه‌اي منهينيك و مارگالف، شاخص¬هاي تنوع سيمپسون و شانون-وينر و شاخص‌هاي يكنواختي چائو و فيشر-آلفا براي گروه¬هاي اكولوژيك و هر سايت محاسبه گرديد. به منظور تعيين تاثير عوامل محيطي موثر بر توزيع و تركيب گونه‌هاي گياهي در گروه‌هاي اكولوژيك از رج¬بندي پارامتريك و غير خطي آناليز تطبيقي متعارفي (CCA) استفاده شد. نتايج نشان داد بين گروه‌هاي اكولوژيك شناسايي شده، اختلاف معني‌داري از نظر شاخص‌هاي غناي گونه¬اي، يكنواختي و تنوع وجود دارد. شاخص تنوع شانون-وينر بدليل نشان دادن اختلاف بيشتر بين گروه‌ها، بهترين شاخص براي بيان تنوع گونه‌اي در بين گروه‌هاي گياهي منطقه انتخاب شد. بيشترين و كمترين ميزان تنوع گونه‌اي به ترتيب متعلق به گروه‌هاي اكولوژيك گياهي، H. strobilaceum و T. aphylla بود. نتايج رج‌بندي آناليز تطبيقي متعارفي نشان داد موثرترين عوامل محيطي تاثيرگذار بر گروه اكولوژيك T. aphylla ميزان ماده آلي خاك، ميزان سديم و هدايت الكتريكي خاك است. بر پراكنش گروه اكولوژيك H. strobilaceum ميزان كلسيم و pH خاك و بر گروه اكولوژيك A. sieberi ميزان كربنات كلسيم، سولفات كلسيم و شن تاثير¬گذار مي‌باشند. در مرحله بعد، با استفاده از مدل تجمعي تعميم يافته (GAM)، منحني عكس العمل گونه¬هاي شاخص به هريك از تغييرات محيطي موثر بررسي شد. بيشترين وفور گونه H. strobilaceum در درصد متوسط شن و هدايت¬ الكتريكي بود. بيشترين فراواني گونه T. aphylla در درصد بالاي هدايت¬ الكتريكي و درصد متوسط شن بوده و گونه A. sieberi در ميزان بالاي هدايت ¬الكتريكي و شن حضور نداشت. نتايج اين مطالعه مي¬تواند در مكان¬يابي كاشت گونه¬هاي گياهي در برنامه¬هاي احياي پوشش گياهي مناطق شور بيابان ايران مركزي بكار رود.

218095

علوم و مهندسي مرتع- مديريت مرتع

مهندسي منابع طبيعي

دانشگاه صنعتي اصفهان