بررسي باليني و سونوگرافي پيامدهاي مادري-نوزادي در بيماران مبتلا به سندرم جفت اكرتا

رشت

چكيده مقدمه: شيوع PAS در جمعيت عمومي زنان باردار بسيار متفاوت است. بروز پلاسنتا اكرتا در جهان در حال افزايش است و اين مسأله، احتمالاً به افزايش سزارين و روند رو به گسترش زايمان زنان در سنين بالاتر برمي¬گردد. پلاسنتا اكرتا همراه با عوارض شديدي در بارداري نظير از دست¬دادن وسيع خون و هيستركتومي مي¬باشد و به¬طور بالقوه تهديدكنندۀ حيات مي-باشد در طي 15-10 سال اخير، سندرم PAS به¬طور قابل¬توجهي افزايش داشته است. روش كار: اين مطالعه مورد شاهدي گذشته¬نگر، گروه مورد شامل زنان زائويي بودند كه پلاسنتا اكرتا در آن ها تشخيص داده شده بود و گروه شاهد، شامل زنان زائو غيرمبتلا به جفت اكرتا مي¬باشند. كليه اطلاعات موردنياز با استفاده از چك-ليست تهيه¬شده از طريق مطالعه پرونده بيماران جمع¬آوري گرديد بعضي از متغيرهاي مورد بررسي كه ممكن است در پرونده بيمار ثبت نبوده باشد از طريق تماس تلفني از بيمار گرفته¬ شد. تمامي اطلاعات در SPSS ورژن 20 وارد گرديد و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نسبت شانس هركدام از عوامل خطر مورد بررسي محاسبه و سطح معناداري به لحاظ آماري مقدار 05/0>p درنظر گرفته شد. نتايج: در مقايسه تعيين عوامل باليني سندرم جفت اكرتا تفاوت معناداري در سن (09/0=P) و شاخص توده بدني (99/0=P) در دو گروه مورد و شاهد مشاهده نگرديد. از طرفي در خصوص تعداد سزارين قبلي (032/0=P) و ويژگي هاي سزارين قبلي 6/32% از گروه مورد و 2/65% گروه شاهد تفاوت معناداري وجود دارد (001/0>P). هم¬چنين در تعيين عوامل خطر موثر باليني سندرم جفت اكرتا ملاحظه مي¬شود كه فاصله سزارين قبلي تا بارداري فعلي (004/0=P)، سابقه سقط (001/0>P) و سابقه Aub (001/0>P) از عوامل پيش بين موثر سندرم جفت اكرتا بوده¬اند و احتمال بروزPAS در زنان باردار افزايش مي¬يابد. در زنان با سندرم جفت اكرتا سن ختم حاملگي كمتر از گروه شاهد مي¬باشد (007/0=P) و زنان با سندرم جفت اكرتا مدت زمان بيشتري را جهت دوره نقاهت در بيمارستان، قبل (56/2±6/34) (001/0>P) و بعد از عمل سزارين (97/1±52/3) (001/0>P) مي¬گذرانند. هم¬چنين ميانگين مدت جراحي در اين زنان (4/29±42/74) (001/0>P) بيشتر و زنان با سندرم جفت اكرتا بيشتر مجبور به انجام سزارين اورژانسي بوده¬اند (7/69%) (001/0>P). نتيجه گيري: با توجه به پيامدهاي سندرم جفت اكرتا و بروز پيامدهايي از قبيل افزايش سزارين، خونريزي حين جراحي، تزريق خون، افزايش مدت زمان بستري در بيمارستان در زنان مبتلا به پلاسنتا اكرتا، مديريت PAS از اهميت باليني بالايي برخوردار است زيرا مي‌تواند با ساير بيماري‌ها نيز همراه باشد تشخيص قبل از تولد در پلاسنتا اكرتا مورد اهميت است لذا با مديريت و اقدامات مداخله¬اي پيشگيرانه ممكن است به نتايج بهتري دست يابيم. كليدواژه¬ها: جفت اكرتا، تشخيص قبل از تولد، مديريت چندجانبه، پيامدهاي حول و حوش زايمان

218055

علوم پزشكي گيلان