يك رويكرد سيستماتيك براي طراحي سيستم پشتيباني تصميم گيري گروهي چند مشخصه در محيط هاي ناهمگن

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

صنايع

كارشناسي ارشد

چكيده امروزه در بسياري از محيط‌هاي تصميم‌گيري احتياج به گرفتن تصميم به صورت دسته‌جمعي و گروهي است. در تمامي اين مسائل چندين گزينه و مشخصه وجود دارند كه گزينه‌ها با توجه به مشخصه‌ها ارزيابي مي‌شوند. تصميم‌گيرندگان ممكن است به لحاظ دانش و تجربه‌ي متفاوتي كه از مسائل دارند، از انواع مختلفي از اطلاعات براي بيان ارزيابي خود استفاده ‌كنند و اين بدان معناست كه محيطي ناهمگن در بسياري از مسائل تصميم‌گيري وجود دارد. اين ارزيابي‌ها مي‌تواند با استفاده از اعداد حقيقي، اعداد بازه‌اي، علائم بياني و مجموعه‌هاي فازي بيان شوند. نظريه‌ي مجموعه‌ي فازي توسعه‌ي نظريه‌ي مجموعه‌ي معمولي است. فازي بودن به انواع مختلف ابهام و عدم‌اطمينان و به خصوص به ابهامات مربوط به زبان بياني و طرز فكر بشر اشاره دارد. از اين رو به كار گرفتن مجموعه‌هاي فازي در تصميم‌گيري‌ها مي‌تواند به صورت رياضي‌ با ابهامات ذهن آدمي برخورد كند و در گرفتن تصميم نهايي، طرز فكر تصميم‌گيرنده را به كار بگيرد. مجموعه‌هاي فازي انواع گوناگوني دارد و هر يك با توجه به دانش تصميم‌گيرنده مي‌تواند در ارزيابي گزينه‌ها به كار گرفته شود. هم‌چنين‌، در جهان واقعي بين مشخصه‌هاي مورد ارزيابي روابط بازگشتي و باز‌خورد‌هايي وجود دارد و در نظر گرفتن اين روابط در گرفتن تصميمي مطمئن‌تر الزامي است. از طرفي سيستم‌هاي پشتيباني تصميم‌گيري بنا به ماهيتشان امكان تصميم‌گيري را سرعت مي‌بخشند چرا كه بر سيستم‌هاي كامپيوتري تكيه دارند و از اين رو ادغام دو حوزه‌ي سيستم‌هاي پشتيباني تصميم‌گيري و مدل‌هاي تصميم‌گيري چند‌معياره مي‌تواند ابزاري توانمند براي تصميم‌گيري ارائه دهد. تحقيق حاضر بر آن است كه با ادغام دو حوزه‌ي سيستم‌هاي پشتيباني تصميم‌گيري گروهي و تصميم‌گيري چند مشخصه‌ي ناهمگن يك سيستم كارامد براي تصميم‌گيري گروهي ايجاد كند به گونه‌اي كه به تصميم‌گيرندگان اين اجازه را ‌بدهد كه در بيان ارزيابي‌هاي خود از انواع مختلفي از اطلاعات استفاده كنند. در اين سيستم تصميم‌گيري، با روابط بازگشتي موجود بين مشخصه‌ها با استفاده از دو روش DEMATEL فازي و ANP فازي سازگار شده برخورد مي‌شود. در روش ANP فازي سازگار شده، با استفاده از يك روند تكاملي، الگوريتم ژتيك، سازگاري ماتريس مقايسات زوجي فازي بهبود مي‌يابد كه قدمي بزرگ در سرعت بخشيدن به گرفتن تصميمي مطمئن است. سازگاري از جمله مواردي است كه در صورت نبود آن نمي‌توان به قضاوت تصميم‌گيرنده در مورد مسئله اطمينان كرد و با افزايش مشخصه‌ها انجام مقايسات زوجي سازگار سخت‌تر و زمان‌بر‌تر مي‌شود و از اين رو روش ارائه شده در اين تحقيق امكان رسيدن به ماتريسي سازگار را در كمترين زمان فراهم مي‌كند و به دليل فازي بودن آن با ابهامات ذهن تصميم‌گيرنده برخورد مي‌كند كه در عمل بسيار ارزشمند است. در نهايت اين الگوريتم تصميم‌گيري با روش تاپسيس فازي مقايسه شده است و براي نشان دادن كارايي سيستم پشتيباني تصميم‌گيري گروهي در يكي از صنايع لامپ‌سازي براي انتخاب تامين‌كننده مورد استفاده قرار گرفته است. كلمات كليدي: 1- سيستم‌هاي پشتيباني تصميم‌گيري گروهي، 2- تصميم‌گيري چند مشخصه‌ي ناهمگن، 3-DEMATEL فازي، 4- ANP فازي سازگار شده

217987

سيستم هاي اقتصادي و اجتماعي

مهندسي صنايع و سيستم ها

دانشگاه صنعتي اصفهان