آيا بدرفتاري در دوران كودكي از كارمند فردي بي احساس تر با رفتار شهروندي سازماني كمتر مي سازد؟ بررسي نقش ميانجيگري صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن و نقش تعديل گري حمايت اجتماعي در محيط كار.

مديريت دولتي گرايش مديريت رفتار سازماني

9/20/2022 12:00:00 AM

امروزه مبحث سلامت روان و سلامت اجتماعي به دليل ارتباط تنگاتنگ با رفتارهاي جامعه پسند و مسئوليت پذيري، جايگاه ويژهاي در سازمان پيداكرده و به عنوان يكي از مهمترين عوامل تعيين كننده ميزان بهره وري سازماني، عملكرد شغلي و كيفيت زندگي كاري كاركنان شمرده شده است. يكي از بسترهاي مؤثر بر كيفيت سلامت روابط اجتماعي و رفتار افراد، ويژگي هاي عاطفي و شخصيتي در دوران كودكي و نوجواني است كه آثار طولاني مدت آن مي تواند در محيط سازمان رسوخ كرده و عملكرد فرد را متأثر نمايد. هرچند تحقيقات نشان داده است كه تجربيات ناگواردر اين دوران منجر به آسيب سلامت روان و كاهش رفتارهاي مثبت اجتماعي در افراد مي شود، بااين وجود، تجربه بدرفتاري در دوران كودكي و رابطه آن با متغيرهاي محيط كار به ويژه رفتار شهروندي سازماني بسيار محدود موردمطالعه قرارگرفته اند. در همين راستا، پژوهش حاضر با تمركز بر يك بحث نوظهور در رفتار سازماني در رابطه با ويژگي ها و تفاوتهاي شخصيتي و باهدف بررسي تأثير تجربيات ناگوار گذشتۀ افراد در دوران كودكي، در قالب بدرفتاريهاي تجربه شده در دوران كودكي بر رفتار شهروندي ايشان در بزرگسالي در يك محيط كاري، با در نظر گرفتن نقش ميانجي صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن و نقش تعديل گري دريافت حمايت اجتماعي انجام شده است. پژوهش پيش رو از منظر هدف كاربردي و از حيث روش توصيفي - همبستگي و در زمره تحقيقات ميداني قرارداد. جامعه آماري شامل 542 نفر از كاركنان سازمان هاي خدماتي دولتي و خصوصي در شهرستان شيراز است. نمونه گيري به تعيين گرديد. داده ها از طريق G-Power روش نمونه گيري در دسترس و حجم نمونه با استفاده از نرم افزار پرسشنامه هاي استاندارد گردآوري و پس از اعتبار سنجي پايايي و روايي پرسشنامه ها، تجزيه وتحليل داده ها و آزمون انجام شد. نتايج حاكي از آن است كه رابطه مستقيم بين PROCESS و ماژول SPSS فرضيه ها با استفاده از نرم افزار بدرفتاري در دوران كودكي و رفتار شهروندي سازماني منفي و معنيدار، رابطه بين بدرفتاري دوران كودكي و صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن مثبت و معني دار و همچنين ارتباط بين صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن و رفتار شهروندي سازماني منفي و معني دار است. علاوه بر اين، رابطه غيرمستقيم بدرفتاري در دوران كودكي و رفتار شهروندي سازماني از طريق صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن منفي و معني دار است. درنهايت نتايج نشان مي دهد تعديل گري دريافت حمايت اجتماعي(عاطفي و ابزاري) بر روي رابطه صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن و رفتار شهروندي سازماني عمل كرده و كيفيت رابطه را تغيير مي دهد به گونه اي كه در سطوح پايين و متوسط رابطه منفي و معنادار است و هرچه ميزان دريافت حمايت اجتماعي بالاتر رود، اين رابطه به سمت غير معنادار بودن پيش ميرود، اين امر نشان مي دهد دريافت حمايت اجتماعي بالاتر در محيط كاري اثر منفي كه در رابطه صفات بي عاطفگي و بي احساس بودن و رفتار شهروندي سازماني وجود دارد را حذف كرده و از حالت معناداري خارج مي سازد.

217723

دانشگاه اردکان

امراللهي بيوكي ناهيد Amrolahi Biuki Nahid