• عنوان

    توليد و مشخصه يابي سازه هاي اليافي چندلايه مركب از منسوجات بي بافت و وب نانوليفي با ترشوندگي نامتقارن جهت كاربرد در پانسمان زخم

  • نويسنده اصلي

    عليخاني، گلنار

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي نساجي
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    در سال‌هاي اخير منسوجات بي‌بافت كاربردهاي وسيعي در پانسمان‌ها يافته‌اند. ازجمله مزيت‌هاي استفاده از اين منسوجات مي‌توان به قدرت جذب بالا، هزينه توليد كم، راندمان بالا و چرخه توليد كوتاه‌تر اشاره نمود. به¬طور¬كلي پانسماني ايده¬آل و مطلوب است كه ويژگي‌هايي ازجمله غير سمي بودن، انتقال ترشحات به شكل مطلوب، غير چسبنده بودن و برداشت آسان از زخم، نفوذپذيري مناسب، توانايي انتقال بخارآب و مقاومت در برابر ميكروارگانيسم‌ها را داشته باشد. پانسمان¬هاي مورداستفاده در زخم¬ها معمولاً از جنس الياف آب‌دوست مانند پنبه و يا از الياف مصنوعي تهيه مي‌شوند. پانسمان‌هاي آب‌دوست داراي قدرت جذب خوب و نگهداري بالا هستند، وليكن به دليل مرطوب شدن، امكان رشد باكتري‌ها در محل زخم را فراهم مي‌كنند. پانسمان‌هاي آبگريز برخلاف پانسمان‌هاي آب‌دوست قدرت جذب و نگهداري بسيار پاييني دارند و در تماس با محل زخم خشك باقي مي‌مانند. راهكار مناسب براي برخورداري از ويژگي¬هاي مثبت اين دو نوع پانسمان ايجاد يك ساختار چندلايه با گراديان ترشوندگي مناسب است. هدف از انجام اين پژوهش توليد و مشخصه‌يابي سازه‌هاي اليافي چندلايه مركب از منسوجات بي‌بافت و لايه‌هاي نانو ليفي با گراديان ترشوندگي جهت كاربرد در پانسمان‌هاي زخم است. بدين منظور نمونه‌هايي از منسوج بي‌بافت تك لايه و چندلايه با استفاده از روش سوزن‌زني توليد شد و تأثير جنس الياف (پلي¬پروپيلن و ويسكوز) و گراديان تخلخل روي نمونه¬ها مورد بررسي قرار گرفت. درنهايت آزمون‌هاي جذب، انتقال رطوبت، نفوذپذيري هوا و بخارآب روي نمونه¬ها انجام شد. نتايج نشان دادند كه همه نمونه¬هاي توليدي داري نرخ انتقال بخارآب بيشتر از g/m2.day 1900 هستند كه بيانگر مناسب بودن آنها جهت كاربرد در پانسمان زخم است. مشخص شد بهترين نمونه، منسوج سه لايه ¬پلي¬پروپيلن-ويسكوز-ويسكوز با ضخامت 745/2 ميلي¬متر است كه در آن لايه داخلي كه در تماس با پوست است از الياف ¬پلي¬پروپيلن با چگالي بالا و لايه‌ خارجي كه در تماس با محيط است از الياف ويسكوز با چگالي كم مي¬باشد. اين نمونه داراي نرخ انتقال بخارآب g/m2.day 2240، نفوذپذيري هواي ml/s.cm28/113 و زمان انتقال حدود يك ثانيه مي¬باشد. به‌منظور بهينه‌سازي اين منسوج، از الكتروريسي پليمر نسبتاً آب‌گريز PCL استفاده شد. مشخص شد با قرار گيري لايه نانو، نرخ انتقال بخارآب، نفوذپذيري هوا و زمان انتقال قطره به¬ترتيب به g/m2.day 2176، ml/s.cm244/50 و 57/11 ثانيه مي-رسد. نتايج مشخص كرد با افزايش چگالي لايه، نرخ انتقال بخارآب و نفوذپذيري هوا كاهش مي¬يابد. همچنين با افزايش گراديان تخلخل سرعت انتقال قطره افزايش يافت. بررسي‌هاي صورت‌گرفته نشان داد كه با تغيير در گراديان تخلخل منسوج و مقدار انتقال الياف آب‌دوست به لايه آب‌گريز امكان مديريت سرعت و انتقال رطوبت با توجه به نوع زخم (مقدار رطوبت لازم در محل زخم) وجود دارد.
  • شماره ركورد
    217608
  • گرايش رشته تحصيلي
    تكنولوژي نساجي
  • دانشكده
    مهندسي نساجي
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان
  • استاد داور
    لاله قاسمي- محمد قانع