كاهش باز با محدوديت سايبري براي بهبود تاب آوري شبكه هوشمند

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي برق

كارشناسي ارشد

چكيده با توسعه‌ي بيش‌ازپيش فناوري اطلاعات و ارتباطات و كاربرد گسترده آن‌ها در سيستم‌هاي قدرت، شبكه‌هاي ما به سمت سيستم‌هاي سايبر- فيزيكي سوق پيداكرده‌اند. به همين سبب اين پژوهش يك روش پخش بار بهينه را با در نظر گرفتن قيود سايبري براي پاسخ اضطراري شبكه‌هاي هوشمند و باهدف بهبود تابآوري پيشنهاد كرده است، كه نوآوري اين كار با پژوهش‌هاي پيشين اين است كه نه‌تنها تأثير سيستم‌هاي سايبري بر روي سيستم‌هاي فيزيكي (يعني شبكه مخابراتي و شبكه قدرت) بلكه تأثير سيستم‌هاي فيزيكي بر روي سيستم‌هاي سايبري را هم به‌صورت متقابل در نظر گرفته است. تأثير متقابل به اين صورت است كه اگر شبكه‌ي سايبري يا گره‌هاي سايبري به دليل بروز مشكلي قطع شوند، سيستم سايبري ديگر نمي‌تواند اطلاعات ژنراتورها و بارها را براي كنترل‌كننده مركزي ارسال كند و به ‌ناچار ژنراتور يا توليد از دست مي‌رود. همچنين اگر در شبكه‌ي فيزيكي كاهش بار در شيني از درصدي بيشتر شود، عملاً در آن شين ديگر امكان تغذيه سيستم سايبري وجود ندارد و سيستم سايبري در آن شين از كار مي‌افتد. در ادامه تابع هدف مسئله به‌صورت جمع هزينه قطع بار و توليد ژنراتورها باهدف كمينه‌سازي آورده شده است. همچنين از شاخص پايداري ولتاژ سريع براي تعيين باس‌هاي ضعيفي كه در محدوده‌ي ولتاژ مجاز قرار نمي‌گيرند در سيستم استفاده شده است. درنهايت با توجه به اينكه مدل‌بالا يك مدل غيرخطي مي‌باشد، به همين منظور مسئله براي حل توسط الگوريتم PSO مدل‌سازي شده است. همچنين مطالعات شبيه‌سازي بر روي يك سيستم استاندارد 24 شينه IEEE RTS-79 انجام و درنهايت كارايي مدل پيشنهادي و روش حل بررسي شده است.

217602

سيستم هاي قدرت

فني مهندسي گلپايگان

دانشگاه صنعتي اصفهان