تأثير بيماري كوويد-19 بر سرمايه اجتماعي روستاييان شهرستان قير وكارزين استان فارس

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

كشاورزي

كارشناسي ارشد

چكيده بيماري هاي همه گير اثرات اجتماعي، سياسي و اقتصادي گسترده و متنوعي بر جوامع و سلامت جوامع دارند. سطوح بالاتر پيوندهاي اجتماعي و ارتباط اجتماعي، توانايي افراد و جوامع را براي آماده شدن، پاسخگويي و بهبودي از يك بحران افزايش مي دهد. بنابراين، هدف اين مطالعه تعيين تأثير بحران بيماري كوويد-19 بر سرمايه اجتماعي خانوارهاي روستايي بود. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و داده‌هاي تحقيق از طريق پرسشنامه طي سال‌هاي 91-1399 در شهرستان‌هاي قير و كارزين استان فارس جمع‌آوري شد. روايي محتواي پرسشنامه توسط متخصصان تاييد شد و براي پايايي از ضريب آلفاي كرونباخ (بيش از 0.75) استفاده شد كه نشان دهنده پايايي دستگاه سنجش است. نمونه آماري پژوهش با استفاده از فرمول كوكران (251=n) خانوار روستايي تعيين شد. نتايج نشان مي دهد كه 90 درصد از پاسخ دهندگان به نوعي به دليل COVID-19 مجروح شده اند. اكثر پاسخ دهندگان (87٪) حمايت مالي دولت در دوران كوويد-19 را ناكافي ارزيابي كردند. استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات (44%) و همچنين خدمات بهداشتي در سطح روستا (56%) در طول بحران COVID-19 افزايش يافته است. همچنين، نتايج تحقيق نشان داد كه 86 درصد از تغييرات متغيرهاي وابسته (سرمايه اجتماعي پس از بحران كوويد-19) تحت تأثير متغيرهايي مانند زيرساخت نهادي، سطح حمايت اقتصادي دولت، سطح رفاه اجتماعي، سطح استفاده از فناوري اطلاعات و ارتباطات، سطح تحصيلات و سطح امكانات در مركز بهداشت. نتايج تحقيق تاكيد مي كند كه نه تنها حمايت هاي مالي و اقتصادي (بدون حمايت هاي آموزشي-فرهنگي) دولت از مردم مناطق روستايي در شرايط بحران كمكي به بهبود شاخص سرمايه اجتماعي مردم پس از بحران، بلكه به دليل ناكافي بودن اين نوع حمايت ها (حكمراني ضعيف به ويژه در كشورهاي در حال توسعه) بر مؤلفه اعتماد مردم و در نتيجه سرمايه اجتماعي مردم تأثير منفي مي گذارد.

217373

توسعه روستايي

مهندسي كشاورزي

دانشگاه صنعتي اصفهان

علي يوسفي، علي نيك بخت