ارزيابي انطباق سامانه‌هاي حمل‌ و نقل همگاني با رويكرد توسعه‌ پايدار (مورد پژوهي اتوبوس‌ راني شهر تهران، اصفهان و شيراز )

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي حمل و نقل

كارشناسي ارشد

توسعه پايدار يكي از اولويت‌هاي سياست¬ها و برنامه¬ريزي¬هاي حمل¬و¬نقل در جهان است. براي انطباق دادن سامانه‌هاي حمل‌ونقل بر بايسته‌هاي توسعه پايدار ابتدا بايد وضعيت موجود را سنجيد. سپس بر اساس نقاط قوت و ضعف موجود، براي حركت در راستاي توسعه‌ي پايدار برنامه‌ريزي كرد. اين پژوهش، به گام نخست پرداخته است و بر اين اساس ميزان انطباق سامانه اتوبوس¬راني شهر تهران، اصفهان و شيراز با شاخص‌هاي توسعه پايدار تحليل شده است. براي انجام اين مهم ابتدا شاخص‌هاي مناسب پايداري حمل‌ونقل‌ بر اساس مقالات مختلف انتخاب ‌شدند. سپس روشي براي ارزيابي پايداري سامانه‌هاي مورد نظر با استفاده از تكنيك آنتروپي، تكنيك تاپسيس و شاخص‌هاي تركيبي تعيين شد. به اين ترتيب شاخص¬هاي پايداري حمل¬ونقل براي سه كلان‌شهر محاسبه و سال‌هاي مختلف بررسي آن‌ها رتبه‌بندي مي‌شوند. سپس عوامل تأثيرگذار بر نتايج رتبه‌بندي تحليل شد. در ادامه، مقايسه و تحليل وضعيت پايداري اتوبوس‌راني شهرها با استفاده از شاخص¬هاي تركيبي انجام شد. يافته اين پژوهش آن است كه به‌منظور ارتقاي كيفيت سيستم اتوبوس‌راني در شهر تهران، اصفهان و شيراز بايد براي جبران كمبودهاي موجود درزمينه تعداد ناوگان، اصلاح شبكه خطوط، تخصيص اعتبارات لازم براي تجهيزات، تعميرات و نوسازي ناوگان موجود، مديريت و تقويت بخش خصوصي براي رسيدن به هزينه‌هاي تمام شده‌، مديريت و ايجاد تعادل بين نياز واقعي شبكه و خدمات اتوبوس‌راني و همچنين تدوين مقررات و آموزش رانندگان به منظوركاهش خطاي انساني در حوزه ايمني مسافران و ناوگان اقدام گردد. در عين حال اصلاح شبكه خطوط موجود براي كاهش ترافيك از يك سو و تحت پوشش قرار دادن نقاط كور حمل‌و‌نقلي شهر و جايگزيني آن با ساير گونه‌هاي توجيه‌پذير ضروري است.

217302

حمل‌ و نقل

مهندسي حمل و نقل

دانشگاه صنعتي اصفهان

حسين حق شناس

عليرضا صاحبقراني، احمدرضا طالبيان