بررسي سميت ژنتيكي ناشي از ميدازولام در لنفوسيت هاي خون محيطي انساني به روش كامت

رشت

مقدمه: با توجه به استفاده گسترده از داروي ميدازولام، انجام تحقيقات در رابطه با سميت هاي ناشي از اين دارو به ويژه سميت ژنتيكي امري ضروري مي باشد. از اين رو مطالعه حاضر با هدف تعيين سميت ژنتيكي ناشي از ميدازولام در لنفوسيت هاي خون محيطي انساني به روش كامت انجام شد. مواد و روش ها: نمونه خون به گروه هاي آزمايش شامل گروه كنترل منفي (نرمال سالين)، گروه هاي ميدازولام با غلظت هاي 5، 10، 20، 40 و g/ml 80 و گروه كنترل مثبت (سيس پلاتين) تقسيم شدند. مدت تماس در تمامي گروه¬ها 24 ساعت بود. سميت ژنتيكي با استفاده از روش كامت و پارامترهاي استرس اكسيداتيو شامل پراكسيداسيون ليپيدي و ميزان گلوتاتيون با استفاده از تست هاي مربوطه ارزيابي شدند. نتايج: يافته هاي به دست آمده از تست كامت نشان داد كه درصد DNA موجود در دم و ممان دمي به طور معناداري در غلظت¬هاي بالاي ميدازولام (40 و 80 ميكروگرم بر ميلي ليتر) افزايش داشته است (05/0P<). ميزان پراكسيداسيون ليپيدي (سطح MDA) در غلظت هاي بالاي ميدازولام (40 و 80 ميكروگرم بر ميلي ليتر) به ميزان قابل توجهي افزايش يافته است (01/0P<). علاوه بر اين، ميزان گلوتاتيون در غلظت هاي مختلف ميدازولام (80-10 ميكروگرم بر ميلي ليتر) به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است (05/0P<). نتيجه گيري: طبق مطالعه انجام شده غلظت هاي بالاي داروي ميدازولام مي تواند باعث القاي سميت ژنتيكي در لنفوسيت هاي انساني از طريق مكانيسم استرس اكسيداتيو شود.

217157

علوم پزشكي گيلان