تهيه و بررسي خصوصيات فيزيكوشيميايي شكل دارويي موضعي از آقطي(Sambucus ebulus) و بابونه گاوي(Tanacetum parthenium)

رشت

مقدمه: بهبود زخم يك مشكل باليني چالش برانگيز است و مديريت صحيح و كارآمد آن ضروري است. بسياري از گياهان داراري خواص التيام بخش در ترميم زخم هستند. بابونه گاوي( Tanacetum parthenium) و آقطي ( Sambucus ebulus) از جمله گياهاني هستند كه در منابع طب ايراني جهت ترميم و التيام زخم معرفي شده اند. هدف از اين پژوهش طراحي و فرمولاسيون موضعي مطلوب از اين دو گياه جهت ترميم زخم مي باشد. مواد و روش‌ها: عصاره‌گيري از سرشاخه‌هاي گلدار بابونه گاوي و برگ آقطي با حلال اتانول 70 % انجام شد. سپس آناليز كمي جهت تعيين غلظت مواد مؤثره در عصاره‌ي گياهان به روش اسپكتوفتومتري انجام شد. فرمولاسيون هاي موضعي ژل، كرم و امولژل از مخلوط عصاره‌ي اين دو گياه ساخته شد. خصوصيات ظاهري، pH، ويسكوزيته فرمولاسيون‌ها بررسي و محتواي دارويي آن‌ها ارزيابي شد. نتايج: محتواي فنل تام، 23/71 ميلي گرم بر اساس گاليك اسيد و محتواي فلاونوئيد تام 44/43 ميلي گرم بر اساس كوئرستين در هر گرم مخلوط عصاره بود. فرمولاسيون‌ها داراي قوام مناسب و بدون ذره بودند. فرمولاسيون‌هاي ژل (G2) ، كرم (C2) و امولژل (E1) براي استفاده‌ي موضعي مطلوب بودند. pH فرمولاسيون‌ ژل، كرم و امولژل به ترتيب 28/6 ، 29/7 و 79/5 اندازه‌گيري شد و فرمولاسيون¬ها از نظر ويسكوزيته مطلوب بودند. فراورده ژل، كرم و امولژل حاوي 5/1 گرم عصاره بابونه گاوي و 5/1 گرم عصاره آقطي بود كه به ترتيب بر اساس 93/1، 76/1 و 06/2 ميلي گرم فنل تام برحسب گاليك اسيد و 21/1، 10/1 و 24/1 ميلي گرم فلاونوئيد تام بر حسب كوئرستين در هر گرم فراورده استاندارد شدند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه فرمولاسيون‌هاي G2، C2 و E1 براي استفاده‌ي موضعي مطلوب‌اند. فرمولاسيون E1 به دليل pH مناسب‌تر براي پوست و محتواي دارويي بيشتر بهينه مي‌باشد.

217124

علوم پزشكي گيلان