بررسي ارتباط بين يافته‌هاي كلينيكوپاتولوژيك و نتايج ايمينوهيستوشيميايي با بقاي عاري از بيماري(DFS) بيماران مبتلا به كانسر پستان غيرمتاستاتيك (سال 1392_1400)

رشت

مقدمه: سرطان پستان يكي از شايع‌ترين سرطان‌ها در زنان و پس از سرطان ريه دومين عامل عمده‌ي مرگ ناشي از سرطان در زنان 59-20 سال مي‌‌باشد. مسائل و مشكلات سرطان پستان بر مبناي جغرافيا، شرايط زندگي منطقه‌‌اي و زمينه نژادي و قومي تفاوت‌‌هاي واضحي دارند. طي سال‌هاي اخير در كشور ايران وضعيت بيوماركرها در سرطان پستان(PR وER ،p53 ، HER2/neu و ki67) و ارتباط آن‌ها با ساير فاكتورهاي پروگنوستيك اين بيماري در مطالعات محدودي مورد بررسي قرار گرفته كه بيشتر آن‌ها محدود به رابطه بيوماركرهاي پروگنوستيك و خصوصيات كلينيكوپاتولوژيك سرطان پستان بوده است. در اين مطالعه قصد داريم تا به مقايسه‌ي نتايج كلينيكي پاتولوژيك بيماران مبتلا به كنسر پستان با يافته‌هاي ايمونوهيستوشيميايي بپردازيم. مواد و روشها: پژوهش حاضر از حيث روش شناسي يك مطالعه به روش مقطعي- تحليلي بود. جمعيت مورد مطالعه «بيماران مبتلا به سرطان پستان بستري شده در بيمارستان رازي شهر رشت» بود. در اين مطالعه نمونه‌گيري به‌صورت سرشماري بود و از تمامي موارد موجود استفاده شد. جمع آوري داده‌ها در اين مطالعه با استفاده از يك چك ليست از پيش تهيه شده انجام گرفت و نيز براي تحليل يافته‌هاي اين مطالعه از آناليز بقا (Survival Analysis) با نرم افزار SPSS استفاده شد. نتايج: 150 خانم مبتلا به سرطان پستان كه تحت درمان قرار گرفتند در اين مطالعه بررسي شدند. ميانگين سن بيماران 53 با محدوده‌ي سني 85-27 بوده است همچنين حدود 62.6% از بيماران در مرحله منوپوز بودند. شيوع ديابت و فشار خون در نمونه ها به ترتيب حدود 22و 24% بود. باسازگار كردن متغير هاي مخدوش كننده در مدل مورد نظرمان هيچ كدام از گيرنده رابطه معني داري با بقاي عاري از سرطان نداشتند. نتيجه گيري: بهطوركلي يافته هاي پژوهش حاضر نشان ميدهد كه هيچ كدام از گيرنده هاي ER, PR، HER2، P53 و Ki67 تاثير معني داري روي بقاي بيماري ندارند و موجب كاهش بقاي عاري از سرطان نمي شوند. همچنين نتايج ما نشان داد كه گريد هاي مختلف تومور نيز در صورت وجود ژن ها يا گيرنده هاي فوق مي تواند بر بقاي عاري از بيماري تاثير بگذارد.

216492

علوم پزشكي گيلان