عنوان
بررسي ارزش تشخيصي توموگرافي كامپيوتري با اشعه مخروطي همراه با اعمال يك الگوريتم auto-edge detection در ارزيابي تحليل ريشه سرويكالي در دندان هاي داراي پست داخل كانال
محل تحصيل
علوم پزشكي گيلان
چكيده
مقدمه : تحليل ريشه در شرايط متعددي همچون عفونت پالپ و پريودنتال، تروما و مجاورت با دندان نهفته ايجاد ميشود. تحليل ريشه
عمدتا به صورت تصادفي و توسط راديوگراف يهاي كانونشنال تشخيص داده ميشود . درمانگر جهت درمان مناسب تحليل ريشه و با
پرگنوز بالا، نياز به تشخيص صحيح و زودهنگام اين ضايعات دارد. اين ضايعات در طي پيشرفتشان بدون علامت هستند مگر آن كه پالپ
دندان را درگير كنند. به دليل محدوديتهاي راديوگرافيهاي دوبعدي و عدم توانايي آ نها در تشخيص زودهنگام ضايعات تحليل ريشه
خارجي استفاده از CBCT مطرح ش ده است. از معايب و محدوديتهاي تصاوير CBCT م يتوان به بروز آرتيفكت در حضور اجسامي
مانند پس تهاي فلزي و گوتاپركا اشاره كرد. بروز آرتيفكت در اين تصاوير قدرت تشخيص را كاهش ميدهد. يكي از ابزارهايي كه براي
بهبود كيفيت تصاوير در شرايط حضور آرتيفكتهاي فلزي ميتوان استفاده كرد الگوريت مهاي auto-edge detection هستند.
اين الگوريت مها مانند الگوريتم Canny قدرت ترسيم دقيق حدود اجسام و لبهها را دارند لذا ممكن است بكار گيري آنها بتواند به
مواردي همچون تشخيص تحليل خارجي ريشه كمك كند .
هدف : در اين مطالعه دقت تشخيصي تصاوير CBCT را در حالت به كارگيري و عدم به كارگيري الگوريتم Canny edge detection
در ارزيابي تحليل ريشه خارجي سرويكالي در دندانهاي داراي پست فلزي داخل كانال ريشه، بررسي كرديم .
مواد و روش ها : مطالعه تجربي آزمايشگاهي حاضر برروي تعداد 60 دندان پرمولر كشيده شده انجام شد. پس از درمان ريشه و قراردهي
پست داخل كانال، دندا نها به صورت تصادفي به سه گروه 20 عددي تقسيم شدند. يك گروه بدون تحليل ريشه به عنوان گروه كنترل
باقي ماند و بر روي دن دانهاي يك گروه به عمق 5 / 0 ميليمتر و گروه ديگر به عمق 1 ميليمتر تحليل سرويكال توسط فرز ايجاد شد.
دندا نها به صورت تصادفي در يك قوس مومي قرار داده شدند و توسط دستگاه CBCT تصوير برداري شدند. الگوريتم Canny edge detection برروي همهي تصاوير اعمال شد. تصاوير به سه راديولوژيست فك و صورت ارائه شد تا براي هر تصوير تشخيص خود را
مبني بر وجود يا عدم وجود تحليل سرويكالي ريشه ثبت كنند. جهت مقابسه صحت تشخيصي در 6 گروه براساس هر كدام از رو شهاي
تشخيصي و همچنين جهت مقايسه بين هر كدام از رو شهاي تشخيصي از مقايسه سطح زير منحني راك (AUC) استفاده به عمل
آمد. همچنين سطح معني داري در تمامي آزمونها 05 / 0 در نظر گرفته شد .
يافت هها: بيشترين مقدار AUC متعلق به تحليل سرويكالي ريشه به عمق 1 ميليمتر با استفاده از الگوريتم Canny بود و بعد از آن به
ترتيب تحليل ريشه سرويكالي با عمق 5 / 0 ميليمتر با استفاده از الگوريتم Canny ، تحليل ريشه سرويكالي با عمق 1 ميليمتر بدون
استفاده از الگوريتم Canny و تحليل ريشه سرويكالي با عمق 0.5 ميليمتر بدون استفاده از الگوريتم Canny بود. به علاوه مقايسه دو
به دو تفاو تهاي آماري معناداري را بين دو روش با و بدون الگوريتم Canny در تحليل با عمق 5 / 0 ميليمتر ) 001 / 0 > p(، دو روش با
و بدون الگوريتم Canny در تحليل با عمق 1 ميليمتر ) 009 / 0 = p ( و همچنين در دقت تشخيصي تصاوير بدون الگوريتم بر اساس
عمق ضايعه ) 009 / 0 = p ( نشان داد.
نتيجه گيري: به كارگيري الگوريتم Canny edge detection دقت تصاوير CBCT را براي تشخيص تحليل ريشه سرويكال
درصورت وجود آرتيفكت فلزي افزايش ميدهد.
شماره ركورد
216472
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان