عنوان
ساخت و ارزيابي داربست نانوكامپوزيتي پلي¬كاپرولاكتون-نانوبيوسراميك بغداديت به روش پرينت سه بعدي براي مهندسي بافت استخوان
نويسنده اصلي
باقري، آزاده
محل تحصيل
اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
رشته تحصيلي
مهندسي مواد
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
چكيده
چكيده
در مهندسي بافت استخوان مبتني بر داربست، داربست با كارايي بالا زيربناي موفقيت يك استراتژي مهندسي بافت استخوان است و يك جهت اصلي در اين زمينه توليد داربست مهندسي بافت استخوان با شكل مطلوب، ويژگي¬هاي ساختاري، فيزيكي، شيميايي و بيولوژيكي براي بازسازي بافت¬هاي پيچيده استخواني است و تكنولوژي پرينت سه¬بعدي مي¬تواند داربست¬هاي سفارشي سازي شده را توليد كند. داربست متخلخل سه¬بعدي، نقش اساسي را بعنوان الگوهايي براي هدايت تشكيل بافت جديد ايفا مي¬كنند.
هدف از اين پژوهش ساخت و ارزيابي داربست نانوكامپوزيتي پلي¬كاپرولاكتون-بغداديت(PCL/BAG) به روش لايه¬نشاني مذاب(FDM) توسط پرينتر سه¬بعدي است. بغداديت(Ca3ZrSi2O9) با خواص زيست¬فعالي و زيست¬سازگاري بالا، اما داراي خاصيتي ترد و شكننده و تجزيه¬پذيري بالا مي¬باشد. در اين مطالعه داربست پلي¬كاپرولاكتوني توسط بغداديت تقويت شده تا محدوديت¬هاي پلي كاپرولاكتون تعديل يابد. ابتدا سراميك زيست¬فعال بغداديت به روش فعال¬سازي مكانيكي، سنتز و خواص آن با آزمون پراش پرتو ايكس(XRD) و ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسيل ميداني(FESEM) بررسي شد. نتايج آزمون پراكندگي نور ديناميكي(DLS) نشان داد كه بغداديت داراي ساختار نانو و ميانگين اندازه ذرات در محدوده 49 نانومتر قرار دارد. تصوير ميكروسكوپ الكتروني روبشي از نانو¬ذرات بغداديت نشان داد كه ذرات بصورت آگلومره و اندازه ذرات در ابعاد نانو حدودا كروي مي¬باشد. داربست¬هاي كامپوزيتي با ساختار شبكه¬اي متخلخل با درصدهاي وزني 0، 15 و 30 به روش پرينت سه بعدي (لايه¬نشاني مذابFDM) ساخته شدند. خواص مكانيكي و بيولوژيكي با استفاده از آزمون فشار و غوطه¬وري در مايع شبيه¬سازي¬ شده بدن(SBF) مورد بررسي قرار گرفت. پس از غوطه¬وري در مايع شبيه¬سازي شده بدن مشخص شد كه با افزايش مقدار نانوذرات بغداديت در داربست قابليت رسوب هيدروكسي¬آپاتيت در سطح افزايش يافت. نمونه¬ها با استفاده از ميكروسكوپ الكترون روبشي(SEM) و براي ارزيابي مورفولوژي و فاز نمونه¬هاي ساخته شده از آزمون پراش پرتو ¬ايكس(XRD) استفاده گرديد. پس از غوطه¬وري در محلول بافرفسفات(PBS) به مدت 4 هفته پلي¬كاپرولاكتون خالص با 3/12% كمترين و داربست 30 درصد وزني بغداديت با 5/21% بيشترين تخريب را داشته است. تصاوير ميكروسكوپ فلورسنت نشان مي¬دهد كه با افزودن نانوذره در كامپوزيت تعداد سلول¬هاي زنده بيشتري در سطح قابل مشاهده هستند و همچنين آزمون MTS، غيرسمي بودن داربست پرينت شده را تاييد كرد. در نهايت اين تحقيق نشان مي¬دهد كه داربست پلي¬كاپرولاكتون با غلظت بهينه 30 درصد وزني بغداديت كاربرد بالقوه اي در مهندسي بافت استخوان مي تواند داشته باشد.
شماره ركورد
216074
گرايش رشته تحصيلي
شناسايي و انتخاب مواد مهندسي
دانشكده
فني مهندسي گلپايگان
دانشگاه
دانشگاه صنعتي اصفهان
استاد راهنما
محمد خدائي