بررسي ارتباط شمارش افتراقي سلول هاي سفيد خوني و حجم متوسط پلاكتي با نوع، درجه و مرحله ي پاتولوژي بيماران مبتلا به سرطان معده مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت بين سال هاي 92-97

رشت

چكيده مقدمه: سرطان معده پنجمين سرطان شايع و سومين علت شايع مرگ و مير ناشي از سرطان در سراسر جهان است. اگرچه ميزان عوارض و مرگ و مير بيماران مبتلا به سرطان معده به طور قابل توجهي كاهش يافته است، سرطان معده هنوز يك بار مهم سلامت عمومي در سراسر جهان محسوب ميشود. پاسخ التهابي بدن نقش مهمي در وقوع تومور و تكامل آن دارد و ميتواند با مكانيسمهايي همچون مهار آپوپتوز، ترويج رگزايي و آسيب به DNA به رشد و تكثير تومور كمك كند. شناسايي ريزمحيط اطراف تومور و همچنين اجزاي مختلف سلولهاي خوني در گردش ميتواند نشانگر خوبي از وضعيت التهابي بدن باشد. با توجه به نقش اميدواركنندهي ماركرهاي التهابي در تعيين پيش آگهي سرطان معده و همچنين ارتباط ويژگيهاي پاتولوژيك تومور با پاسخ درماني و پيش آگهي بيماري، تعيين ارتباط ماركرهاي التهابي با نوع، درجه و مرحلهي پاتولوژيك ميتواند در طراحي يك سيستم ايده آل پيشبيني كنندهي پيش آگهي بيماري موثر باشد. مواد و روشها: اين مطالعه، يك بررسي گذشتهنگر مقطعي تحليلي ميباشد كه به بررسي پروندههاي تمام بيماران مبتلا به سرطان معده كه در مركز آموزشي- درماني رازي رشت، بين سالهاي 1392-1397 تحت جراحي گاستركتومي قرار گرفتهاند، پرداختهاست. بيماراني كه پرونده آنها ناقص بود و يا بيماري زمينهاي التهابي داشتند، بيماراني كه توده آنها خوش خيم گزارش شده بود و همچنين بيماراني كه شيمي درماني پيش از جراحي دريافت كرده بودند وارد مطالعه نشدند. ميانگين متغيرهاي سلولهاي سفيد خون(WBC)، تعداد مطلق نوتروفيل (ANC) و تعداد مطلق لنفوسيت (ALC)، نسبت نوتروفيل به لنفوسيت (NLR)، نسبت پلاكت به لنفوسيت (PLR)، متوسط حجم پلاكتي (MPV) و پلاكت (PLT) در بين محلهاي مختلف تومور ، نوع، درجه، عمق و درگيري غده لنفاوي و مرحلهي تومور مورد تجزيه تحليل آماري قرار گرفت . نتايج: از بين 180 پرونده بررسي شده 47 بيمار وارد مطالعه شدند. ميانگين سني بيماران وارد شده در مطالعه 96/10±43/64 سال بود كه 6/42 درصد آنها زير 65 سال سن داشتند. 2/70 درصد بيماران مرد و 8/29 درصد زن بودند. 8/63درصد بيماران مبتلا به نوع رودهاي و 36.2 درصد مبتلا به نوع منتشر سرطان معده بودند . بيشترين ميزان درگيري تومور در آنتر معده در 7/44 درصد بيماران و كمترين آن در پيلور با 6/10 درصد مشاهده شد. ميانگين متغيرهاي NLR,PLR اگرچه با پيشرفت مرحله تومور، افزايش مييافت اما تفاوت آماري معناداري نداشت همچنين ميانگين متغيرهاي WBC,ANC,ALC,MPV,PLT در بين محلهاي مختلف تومور، نوع، درجه، عمق و درگيري غده لنفاوي و مرحله تومور مورد تجزيه تحليل آماري قرار گرفت كه بين گروههاي مختلف تفاوت آماري معناداري مشاهده نشد (05/0P value >). نتيجهگيري: اگرچه مطالعات مختلف نشان دادهاند NLR، PLR و MPV ميتواند پروگنوز بيماري، بهبودي، برگشت بيماري و پاسخ درماني را در بيماران مبتلا به سرطان معده پيشبيني كنند اما مطالعهي ما نشان داد كه اين اندكسها بين ويژگيهاي پاتولوژيك بيماري شامل نوع، محل، درجه و مرحلهي پاتولوژي بيماري تفاوت معناداري ندارد. كليدواژهها: سرطان معده – اندكسهاي هماتولوژيك– حجم متوسط پلاكتي– مرحلهي پاتولوژي

215998

علوم پزشكي گيلان