بررسي مقايسه¬اي ايمني داروي تيكاگرلور و كلوپيدوگرل در بيماران دريافت¬كننده مهاركننده¬ي گليكوپروتئين IIbIIIa در حين آنژيوپلاستي كرونري اوليه در انفاركتوس ميوكارد با صعود قطعهST

رشت

مقدمه: انفاركتوس حاد ميوكارد شايع¬ترين علت مرگ و مير در جهان است. هر سال در حدود 10 درصد از بيماراني كه با درد قفسه سينه در بخش¬هاي اورژانس بستري مي¬شوند با حمله قلبي تشخيص داده مي¬شوند. درمان¬هاي آنتي¬پلاكتي نقش اصلي را در بيماران مبتلا به بيماري¬ هاي قلبي- عروقي ايفا مي¬كنند. PCI اوليه، اقدام ارجح براي برقراري مجدد جريان خون بافت قلب در بيماران STEMI مي¬باشد. ايجاد اثر مهار پلاكتي كه به¬صورت مناسب و سريع اعمال شود يكي از اهداف مهم درمان در اين بيماران مي¬باشد. استراتژي پايه در اين بيماران استفاده از تركيب دو داروي آنتي¬پلاكت (تركيب آسپرين و كلوپيدوگرل يا تيكاگرلور) مي¬باشد. هدف از انجام اين مطالعه بررسي ايمني داروي تيكاگرلور در بيماران STEMI كانديد PCI مي¬باشد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي- تحليلي، ايمني استفاده از داروهاي مهاركننده¬هاي گليكوپروتئين IIb/IIIa به¬عنوان درمان مكمل در حين مداخلات زيرجلدي كرونري اوليه در241 بيمارSTEMI و پره لودشده با داروي تيكاگرلور و كلوپيدوگرل از دي ماه1400 لغايت خرداد 1401 بررسي شد. يك گروه از بيماران تحت درمان لودينگ با كلوپيدوگرل با دوز 600 ميلي گرم استت و گروه دوم تحت درمان لودينگ با 180 ميلي گرم تيكاگرلور قرار گرفتند و تمام بيماران همزمان تحت درمان با آسپرين 325 ميلي¬گرم استت و 80 ميلي گرم روزانه نيز قرار گرفته بودند. سپس بيماران به كت لب منتقل شدند. زير گروهي از اين بيماران كه به تصميم اينترونشنيست كانديد انجام استنت¬گذاري با هدف primary pci قرار گرفتند و حين پروسيجر به عنوان درمان مكمل كانديد دريافت مهاركننده¬هاي گليكوپروتئين IIb/IIIa شدند زير گروه مورد مطالعه ما را تشكيل دادند. در بيمارستان حشمت از بين مهاركننده¬هاي گليكوپروتئين IIb/IIIa داروي اپتيفيباتايد با برند تجاري اينتگريلين مورد استفاده قرار مي¬گيرد. باتوجه به مصرف همزمان سه داروي ضدپلاكت و افزايش خطر احتمالي خونريزي، كليه عواقب خونريزي¬دهنده كوتاه مدت در طي مدت بستري بيماران (مرتبط و غيرمرتبط با پروسيجر) اعم از هماتوم، خونريزي محل آنژيوگرافي، خوتريزي¬هاي داخلي (گوارشي، ادراري-تناسلي و داخل مغزي و ...) به تفكيك و در مجموع در اين دو زير گروه پره لودشده با كلوپيدوگرل و پره لودشده با تيكاگرلور مقايسه گرديدند. نتايج: در اين مطالعه 241 بيمار مورد بررسي قرار گرفتند كه به¬صورت رندوم به دو دسته دريافت¬كننده تيكاگرلر (118 نفر) و پلاويكس (123) نفر تقسيم شدند. هم¬چنين 198 نفر از اين بيماران مرد و 43 نفر از آن¬ها زن بودند. ميانگين سن افراد در گروه تيكاگرلور 25/12 ± 64/58 سال و در گروه پلاويكس 89/10 ± 84/56 مي¬باشد. سن بيماران، پرفشاري خون، ديابت، مصرف سيگار، هماتوم،BMI در دو گروه تفاوت معناداري نداشت. طبق نتايج مطالعه ما، ميزان بروز خونريزي گوارشي و هماچوري و اپيستاكسي (خونريزي غير مرتبط با پروسيجر) در گروه مصرف كننده تيكاگرلور بالاتر بود. نتيجه¬گيري: باتوجه به نتايج حاصل از مطالعه ما در مقايسه استفاده از تركيب تيكاگرلور و كلوپيدوگرل در بيماراني كه حين انجام پرايمري PCI به¬صورت بايلوت نياز به استفاده از مهار كننده¬ي Gp IIb / IIIa داريم نشان داد به¬صورت معناداري خونريزي گوارشي و هماچوري و اپيستاكسي در گروه تيكاگرلور بالاتر بود. علي¬رغم مزاياي بزرگ ذكر شده در مطالعات قبلي از قبيل كاهش ريسك وقايع ترومبوتيك در بيماران مصرف¬كننده¬ي تيكاگرلور، بايد عوارض خونريزي¬دهنده به¬خصوص زماني كه از يك انتي¬پلاكت ديگر از قبيل مهار كننده¬ي Gp IIb / IIIa استفاده مي¬كنيم درنظر داشته باشيم چراكه در اين مطالعه نشان داده شد خونريزي گوارشي و هماچوري و اپيستاكسي در گروه تيكاگرلور بالاتر بوده است. در اين مطالعه نشان داده شد خونريزي ماژور تهديدكننده حيات و مرگ و مير در دو گروه تفاوتي نداشته است. لذا علي¬رغم دقت در مورد تعيين موارد ضروري نيازمند به مهاركننده¬ي Gp IIb / IIIa، نبايد بيماران واجد شرايط از گرفتن دارو محروم شوند.

215989

علوم پزشكي گيلان