مقايسه درك از خودكار آمدي قلبي بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونر از ديدگاه بيماران و مراقبين آن ها در مراكز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت و آيت الله روحاني بابل در سال1399

رشت

چكيده مقدمه: خود كارآمدي بيمار تحت جراحي قلب يكي از متغير هايي است كه مي تواندمراقبت از خود توسط بيمار و هم چنين مراقبتهاي مراقبين بيمار را تحت تاثير قرار دهد. هدف: هدف اين مطالعه مقايسه درك از خودكارآمدي قلبي بيماران تحت جراحي پيوند عروق كرونر از ديدگاه بيماران و مراقبين آن ها در مراكز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت و آيت الله روحاني بابل در سال 1399 مي باشد. مواد و روش ها: دراين مطالعه ي تحليلي مقطعي ،246 بيمارتحت جراحي پيوند عروق كرونرمراجعه كننده به مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت و آيت الله روحاني بايل و مراقبت دهندگان آن ها به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب و با استفاده از پرسشنامه هاي درك از خودكارآمدي قلبي براي بيمار و مراقبت دهنده ، پرسشنامه كوتاه ادراك بيماري و اختلال وضعيت شناختي بررسي شدند و از آزمون هاي تي ، آزمون آناليز واريانس يك طرفه ، من ويتني يو ، كروسكال واليس، آزمون كولموگروف_ اسميرنوف و شايپرو_ويلك و رگرسيون خطي جهت تعيين روابط بين متغير ها استفاده شد. نتايج: نتايج پژوهش نشان داد اكثريت بيماران(1/67 %) از درك خودكارآمدي قلبي خوبي بر خوردار بودندو اكثريت مراقبت دهندگان ( 1/67 % ) نيز درك از خودكارآمدي قلبي بيماران تحت مراقبت خود را خوب مي دانستند و نمره درك از خود كارآمدي قلبي بيمار با طول مدت زمان ابتلا به بيماري(162/0- r= ، 011/0 P=) داراي ارتباط معكوس ، با نمره كنترل شخصي(159/0 r= ، 013/0 P=) ارتباط مستقيم ، با كنترل درمان(151/0 r= ، 018/0 P=)ارتباط مستقيم و با شناخت بيماري (146/0 r= ، 022/0 P=) داراي ارتباط مستقيم بوده است. نمره درك از خود كارآمدي قلبي بيمار با نمره درك از خود كارآمدي قلبي مبني بر درك مراقبت دهنده (874/0 r= ، 001/0 P< ) ارتباط مستقيم قوي و با نمره اختلال وضعيت شناختي (428/0- r= ، 001/0 P< ) ارتباط معكوس در حد متوسط وجود دارد . همچنين تفاوت درك ازخودكارآمدي قلبي بيمار و درك از خودكارآمدي قلبي بيمار از ديدگاه مراقبت دهنده تنها بر حسب تحصيلات بيمار(033/0 P=) معني دار بوده است و با افزايش نمره اختلال وضعيت شناختي بيمار نمره تفاوت درك خودكارآمدي بيمار نسبت به مراقب كاهش پيدا مي كند(079/0-=β ،040/0P=). همچنين نتايج نشان مي دهد كه با افزايش سطح تحصيلات مراقبين نيز نمره تفاوت درك خودكارآمدي بيمار نسبت به مراقب كاهش پيدا مي كند. بطوري كه مراقبين با سطح سواد خواندن و نوشتن نسبت به گروه مرجع(دانشگاهي) (423/1=β ،041/0P=) و همچنين مراقبين با سطح تحصيلات زير ديپلم نسبت به گروه مرجع(دانشگاهي) تفاوت بيشتري داشته اند(400/1=β ،026/0 P=). به عبارت ديگر با افزايش سطح سواد مراقبين فاصله ي نمره ي درك از خودكارآمدي قلبي در بيمارن و مراقبين آن ها كاهش مي يابد. نتيجه گيري: با توجه به تاثيرات تحصيلات بيمار و مراقبت دهنده و همچنين وضعيت شناختي بيماران بر روي تفاوت درك از خودكارآمدي قلبي بيمار ودرك از خودكارآمدي قلبي بيماراز ديدگاه مراقبت دهنده به نظر مي رسد اجراي برنامه هاي بازتواني مناسب و پيگيري بيماران و خانواده هاي مراقبت دهنده پس از عمل جراحي بتواند در نزديك كردن درك بيماران و مراقبت دهندگان از خودكارآمدي بيماران موثر واقع شود. كليدواژه ها : باي پس عروق كرونر، خود كارآمدي ، مراقبين ، بيماران بستري .

215977

دانشگاه علوم پزشكي گيلان