مقايسه اكوكارديوگرافيك استرين طولي گلوبال در بيماران مزمن كليوي با و بدون ديابت مليتوس تيپ 2 در مركز آموزشي درماني دكتر حشمت رشت در سال 1400

رشت

مقدمه: ديابت يك اپيدمي نهفته است كه شيوع آن در حال گسترش مي باشد و از ريسك فاكتور هاي شناخته شده بيماري قلبي عروقي قلمداد مي شود. هدف از اين مطالعه بررسي معيارهاي اكوكارديوگرافيك و استرين طولي گلوبال در بيماران مزمن كليوي با و بدون ديابت مليتوس تيپ 2 و مقايسه آنها با يكديگر بود. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه موردي- شاهدي، 100 بيمار مبتلا به نارسايي مزمن كليوي ثابت شده با و بدون بيماري ديابت مليتوس تيپ 2 وارد مطالعه شدند و تحت اكوكارديوگرافي قرار گرفتند. استرين طولي گلوبال (GLS)، كسر جهشي بطن چپ (EF)، ديامتر داخلي بطن چپ، ديواره سپتال، ديواره خلفي، E peak، A peak، E/A ratio، E deceleration time، Tissue Doppler Mitral annular velocity، شاخص حجمي پايان دياستولي بطن چپ (LVEDVI) اندازه گيري شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد آناليز قرار گرفت. نتايج: از بين معيارهاي اندازه گيري شده، بيماران كليوي مزمن ديابتي نسبت به غيرديابتي EF كمتر (P = 0.005)، E peak كمتر (P = 0.026) و E/A ratio كمتر (P = 0.024) داشتند و همچنين فراواني GLS غيرطبيعي در گروه ديابتي نسبت به غيرديابتي بيشتر بود (P = 0.012). نتيجه گيري: اين نتايج نشان مي دهد كه در بيماران مزمن كليوي ديابتي نسبت به غيرديابتي كه در شرايط ساب كلينيكال بودند، فراواني دياستوليك ديس فانكشن و GLS غيرطبيعي بيشتر مشاهده شد و بيانگر اهميت بررسي اين معيارهاي اكوكارديوگرافيك در اين بيماران مي باشد. كليدواژه: بيماري مزمن كليوي، ديابت مليتوس تيپ 2، استرين طولي گلوبال

215946

علوم پزشكي گيلان