بررسي تغييراتالكتروكارديوگرافيك پيش بيني كننده ي اختلال عملكرد دياستوليك قلبي در بيماران مراجعه كننده ي سرپايي كلينيكبيمارستان حشمت از اسفند 1400تا مرداد 1401

رشت

زمينه تحقيق و هدف آن: بيماري هاي قلبي- عروقي يك معضل بهداشتي جهاني و شايع ترين علل مرگ در بيشتر كشورهاي جهان از جمله ايران و از علل مهم از كارافتادگي دربين جوامع بشري است. كه در اين بين ، نارسايي قلبي (heart failure) بعنوان يك بيماري اپيدميك جهاني ، با شيوع تقريبا 64.34 ميليون بيماراست كه يكي ازشايع ترين علل بستري در بيمارستانها وبا خطر مرگ و مير بالا است . با توجه به اينكه نيمي از اين بيماران را بيماران نارسايي دياستوليك قلبي تشكيل مي دهند، مطالعه حاضر با هدف بررسي تغييرات الكتروكارديوگرافيك پيش بيني كننده ي اختلال دياستوليك قلبي در بيمارن مراجعه كننده ي سرپايي كلينيك بيمارستان دكتر حشمت رشت از اسفند 1400 تا مرداد 1401، در صدد است با بررسي امكان اقدامات زودهنگام براساس تغييرات الكتروكارديوگرافيك پيش بيني كننده ي اختلال عملكرد دياستوليك، در موارد عدم دسترسي به اكو كارديوگرافي، به عنوان تنها ابزار تشخيصي فعلي، تاثير به سزايي در بهبود پيش آگهي بيماران داشته باشد. روش مطالعه: در اين مطالعه مقطعي- تحليلي ، بيماران بعد از انجام اكوكارديوگرافي به دو دسته ي با و بدون اختلال عملكرد دياستوليك تقسيم شدند. بيماران داراي اختلال عملكرد دياستوليك طبق گايدلاين ASE بر اساس نسبت E/E' و septal e' velocity و TR velocity و LA volume index شامل 384 بيمار تشخيص داده شد. و بر اساس LA pressure و نسبت E/A و نسبت E/E' و peak TR velocity و LA volume index در اكوكارديوگرافي به سه گروه خفيف شامل 182 بيمار ، متوسط شامل 190بيمار و شديد شامل 12 بيمار تقسيم شدند. تغييرات ECG در دو گروه ارزيابي شد. همچنين متغيرهاي ابتلا به ديابت، فشارخون بالا، نارسايي كليوي مزمن ، چربي خون بالا، مصرف سيگار، BMI ، سطح بدن يا BSA به عنوان ريسك فاكتور هاي احتمالي ابتلا به اختلال عملكرد دياستوليك قلبي مورد بررسي قرار گرفتند. داده هاي به دست آمده در نرم افزار SPSS نسخه 26 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتيجه¬ گيري نهايي: براساس نتايج حاصل از اين مطالعه درآناليز چندگانه ي متغيرهاي الكتروكارديوگرافي ، PTFV1 ، Fragmented QRS ، QT interval با اختلال عملكرد دياستوليك قلبي ار تباط قوي داشته و پيش بيني كننده ، شناخته شدند اما در آناليز چندگانه با تعديل اثر متغير هاي فردي و بيماري هاي زمينه اي ، QTc interval با نقطه ي برش 0.395s و حساسيت 60٪ و ويژگي 55٪، به عنوان قوي ترين پيش بيني كننده ي الكتروكارديوگرافيك و سن به عنوان مهمترين متغير فردي پيش بيني كننده براي نارسايي دياستوليك قلبي شناخته شدند. نقطه ي برش QT interval ، 0.35s با حساسيت 67.4٪ و ويژگي 50٪ ، تعيين شد. ميانگين مقادير QTc interval به طور معني دار در زنان بيشتر از مردان و ميانگين مقادير QT interval و PR interval در مردان بيشتر از زنان بود. در بررسي فرمول EDI ، مقادير EDI>7.7 مي توانند پيش بيني كننده ي نارسايي دياستوليك قلبي باشند.

215867

علوم پزشكي گيلان