ساخت و بهينه سازي ساختار نانوالياف دو جزئي پلي كاپرولاكتون - ژلاتين حاوي داروي متوتركسات

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان

مهندسي نساجي

كارشناسي ارشد

سرطان دومين عامل مرگ و مير در جهان است كه روش¬هاي معمول درمان آن عوارض زيادي براي بيمار داشته و كنترل بيماري نيز سخت¬تر است. استفاده از فناوري نانو روش¬هاي نويني براي دارو رساني به بدن بيمار فراهم كرده است. استفاده از نانوالياف الكتروريسي شده به عنوان حامل دارويي امكان رهايش پايدار در مكان مورد نظر را فراهم مي¬كند كه از آسيب رسيدن به مناطق ديگر بدن جلوگيري مي¬شود. در اين ميان با توجه به كاربرد درماني نانوحامل¬هاي توليدي، استفاده از مواد مناسب از ملزومات تحقيق در اين زمينه مي¬باشد. در پژوهش حاضر، نانوالياف پوسته(پلي¬كاپرولاكتون) - مغزي(ژلاتين) حاوي داروي ضد سرطان متوتركسات با استفاده از حلال غيرسمي اسيد استيك/اسيد فرميك (3:1) توليد شد. براي اين منظور پليمر ژلاتين با غلظت بهينه 20% وزني - وزني در قسمت مغزي و پلي¬كاپرولاكتون با غلظت بهينه 22% وزني - وزني در قسمت پوسته در نظر گرفته شد و با تغيير درصد دارو نسبت به وزن پليمر (5/1 %، 1 % و 5/0 %) و موقعيت قرارگيري دارو در ساختار نانوالياف (مغزي، پوسته و پوسته - مغزي)، 9 نمونه حاوي دارو توليد شد. بررسي ريخت شناختي نانوالياف با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني روبشي حاكي از توليد نانوالياف يكنواخت و بدون دانه تسبيحي بود. نتايج نشان داد كه نانوالياف بدون دارو با قطر 92 ± 408 نانومتر كمترين قطر را داشته و افزودن دارو باعث افزايش قطر در محدوده 960-500 نانومتر مي¬شود. ساختار پوسته - مغزي نانوالياف نيز توسط ميكروسكوپ الكتروني عبوري تأييد شد. با استفاده از طيف سنجي مادون قرمز تبديل فوريه نيز تداخلات احتمالي دارو و پليمر بررسي شد كه نتايج حاكي از حضور دارو و پليمرها در ساختار نانوالياف بدون هيچگونه برهمكنش شيميايي است. همچنين آزمايش¬هاي مربوط به اندازه¬گيري نرخ رهايش در محلول فسفات بافر سالين)4/4=(pH انجام شد و غلظت داروي آزاد شده در محلول با استفاده از روش اسپكتروفتومتري اندازه¬گيري شد. بررسي پروفايل رهايش دارو طي 7 روز نشان داد اليافي كه دارو در مغزي آنها بارگذاري شده بود طي 12 ساعت حدود 90 % از دارو را آزاد كردند و نمونه¬هايي كه دارو در پوسته آنها بارگذاري شده بود طي 168 ساعت حدود 80 % از دارو را آزاد كرده و نيز نمونه¬هايي كه هم در پوسته و هم در مغزي دارو داشتند طي 168 ساعت حدود 85 % از دارو را آزاد كردند. همچنين مقايسه پروفايل رهايش دارو از نمونه¬ها نشان داد كه بارگذاري دارو در پوسته نانوالياف رهايش پايدارتري دارد. كلمات كليدي: الكتروريسي، نانوالياف پوسته - مغزي، پلي¬كاپرولاكتون، ژلاتين، متوتركسات، رهايش كنترل شده دارو

215828

تكنولوژي نساجي

مهندسي نساجي

دانشگاه صنعتي اصفهان

جواد يكرنگ

صديقه برهاني، فرزانه علي حسيني

داريوش سمناني