بررسي فراواني استافيلوكوك اورئوس جدا شده از عفونت هاي سطحي پوست و بافت نرم در بيماران سوختگي بستري شده در بيمارستان ولايت در سال 97-98

بندرانزلي

مقدمه: استفاده از آنتي بيوتيك¬ها در بيمارستان¬ها و بخش¬هاي مختلف يك بيمارستان، به علت تفاوت¬هايي در بيماران، ويژگي¬هاي بيمارستان و نحوه آموزش پزشك يا اعضاء كادر پزشكي متفاوت است. افزايش مقاومت ممكن است منجر به افزايش مصرف آنتي بيوتيك¬هاي وسيع الطيف خط آخر شود. استفاده از اطلاعات مربوط به مصرف آنتي بيوتيك¬ها و به مشاركت گذاشتن اين اطلاعات با ساير بخش¬هاي مراقبت ويژه در يك بيمارستان و يا بيمارستان¬هاي ديگر، نهايتاً منجر¬به فهم بهتر علل مقاومت¬هاي آنتي بيوتيكي و استفاده منطقي¬تر از آن¬ها مي¬شود. مواد و روش¬ها: طي يك مطالعه مقطعي توصيفي اطلاعات تمام موارد عفونت با ايزوله¬هاي گرم مثبت ناشي از محل زخم سوختگي بيماران مراجعه¬كننده به بيمارستان ولايت شهر رشت در سال¬هاي 1397-1399 شامل سن، جنس، بخش بستري، مدت زمان بستري، پيامد و حساسيت آنتي بيوتيكي از پرونده¬هاي پذيرش شده آن¬ها و نتايج ميزان حساسيت آنتي بيوتيكي با ايزوله¬هاي گرم مثبت ايجاد¬كننده عفونت ناشي از محل زخم سوختگي از نتايج آزمايشگاهي استخراج شد. يافته¬ها: از 671 مورد عفونت سوختگي، 16مورد (38/2%) عفونت با گرم مثبت¬ها در بيماران بستري بيمارستان سوختگي ولايت رشت در سال¬هاي 1397-1399 شناسايي شد كه 7/68% مربوط به استافيلوكوك كواگولاز منفي 8/18% مربوط به استافيلوكوك اورئوس و 5/12% مربوط به انتروكوكوس بوده است. از 16 مورد عفونت با كوكسي¬هاي گرم مثبت در بيماران 7مورد (8/43%) مربوط به بيماران مونث و 9 مورد (2/56%) مربوط به بيماران مذكر مي¬باشد. ميانگين سني آن¬ها 4/20±3/35 سال بود، كه حداقل سن آن¬ها 2 سال و حداكثر سن 76 سال بوده است. 13مورد از آن¬ها (3/81%) مربوط به بخش ICU و 3 مورد (7/18%) مربوط به بخش جراحي مي¬باشد. ميانگين زمان بستري بيماران تا كسب عفونت 2±1/3 روز بوده است. هم¬چنين از 3 مورد عفونت با استافيلوكوك اورئوس جدا شده، 7/66% آن¬ها شامل MRSA¬ها بودند. مقاومت آنتي بيوتيكي CoNS نشان مي¬دهد كه بيشترين درصد مقاومت نسبت به تري متوپريم/ سولفامتوكسازول (8/81%) و بعد از آن نسبت به كليندامايسين و پني سيلين (7/72%) و كمترين درصد مقاومت در برابر جنتامايسين (4/45%) مي¬باشد. در رابطه با ايزوله¬هاي انتروكوكسي مقاومت به اريترومايسين، تتراسايكلين، جنتامايسين، سيپروفلوكساسين 7/66% و مقاومت به امپي-سيلين و ريفامپين 3/33% مي¬باشد. درصد مقاومت به آنتي بيوتيك پني¬سيلين در ايزوله¬هاي استافيلوكوك اورئوس 100% بوده و كمترين مقاومت نسبت به جنتامايسين و ريفامپين با 3/33% بوده است. از 16 مورد عفونت با كوكسي¬هاي گرم مثبت در بيماران 14 مورد (5/87%) بهبود يافته و 2 مورد (5/12%) فوت شدند. نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه اخير الگوي منطقه¬اي عوامل باكتريال ايجاد¬كننده عفونت زخم بعد از سوختگي را مشخص نمود، اين اطلاعات مي¬تواند به بهبود برنامه¬هاي كنترل عفونت در مركز درماني مورد مطالعه و هم¬چنين بهينه¬سازي گزارشات آزمايشگاهي براي كمك به بالين و درمان بيماران منتهي گردد. هم¬چنين نتايج مطالعه اخير با مشخص نمودن مهم¬ترين ريسك فاكتور¬هاي كسب عفونت بعد از سوختگي، همچون سن، جنس مي¬تواند به كنترل مسير¬هاي كسب عفونت و كاهش خطر عفونت¬هاي بعد از سوختگي در منطقه منتهي گردد. اما ظهور ايزوله¬هاي مقاوم چنددارويي در سال¬هاي اخير مي¬تواند يك هشدار جدي براي افزايش هزينه¬هاي درمان و بستري و هم¬چنين كاهش كيفيت سلامت بيماران باشد واژه¬هاي كليدي: باكتري، عفونت، سوختگي، استافيلوكوك اورئوس

215746

علوم پزشكي گيلان