• عنوان

    بررسي رابطه سلامت معنوي با سطح تاب‌آوري پزشكان و پرستاران بيمارستان‌هاي جنرال آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400

  • نويسنده اصلي

    خداياري، روژين

  • محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • رشته تحصيلي
    پزشكي
  • چكيده
    زمينه و هدف: پزشكان و پرستاران با استرس‌هاي مختلف شغلي روبرو هستند كه با توجه به ويژگي‌هاي شخصيتي و سطح تاب‌آوري و سلامت معنوي متفاوتي كه دارند به‌صورت گوناگوني با استرس برخورد مي‌كنند. هدف از مطالعه حاضر تعيين رابطه سلامت معنوي با سطح تاب‌آوري پزشكان و پرستاران بيمارستان‌هاي جنرال آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400مي‌باشد. روش كار: اين مطالعه به شيوه توصيفي تحليلي از نوع مقطعي انجام شد. جامعه مورد مطالعه 382 نفر از پزشكان و پرستاران بيمارستان‌هاي جنرال آموزشي دانشگاه علوم پزشكي كردستان در سال 1400 بود. ابزار مورد استفاده جهت گردآوري داده‌ها يك پرسشنامه سه‌بخشي شامل اطلاعات دموگرافيك، پرسشنامه سنجش سطح تاب‌آوري و پرسشنامه سنجش سلامت معنوي بود. پس از جمع‌آوري اطلاعات و تكميل پرسشنامه‌ها ،داده‌ها در نرم‌افزارSPSS-24 با آزمون هاي آماري توصيفي(شيوع، فراواني و درصد)و آزمون هاي آماري تحليلي شامل آزمون همبستگي پيرسون، كاي دو و ANOVA تحليل شد. يافته‌ها: نتايج توصيفي نشان داد كه ميانگين سن18/6± 3/31 سال و ميانگين سابقه كار 25/5±87/5 سال بوده است. 4/81 درصد افراد پرستار و 6/18 درصد پزشك، 1/41 درصد افراد مرد و 9/58 درصد زن، 8/61 درصد با بيشترين فراواني مجرد و 2/76 درصد با بيشترين فراواني ليسانس بوده‌اند. بيشتر افراد مورد مطالعه با 1/36درصد در وضعيت استخدام رسمي و 9/2 درصد با كمترين فراواني استخدام شركتي بوده‌اند. 8/83 درصد افراد به‌صورت تمام‌وقت و 9/91 درصد نوبت‌كاري و 4/91 درصد شب‌كاري داشته‌اند. ميانگين نمره تاب‌آوري 66/56(متوسط به بالا) و بيشترين نمره زير مقياس‌هاي تاب‌آوري مربوط به زير مقياس تصور شايستگي فردي با 27/18 و كمترين نمره مربوط به زير مقياس كنترل و تأثيرات معنوي با 52/4 بوده است. ميانگين نمره سلامت معنوي 28/82 (متوسط به بالا) و ميانگين نمره سلامت معنوي بعد مذهبي 56/42 و سلامت معنوي بعد وجودي 73/39 بوده است. نتايج تحليلي نشان داد بين ميانگين نمره سطح تاب‌آوري و زير مقياس‌هاي آن با سلامت معنوي افراد مورد مطالعه ارتباط معني‌دار آماري وجود داشته است (p<0/0001). بين سن و سابقه كار با سلامت معنوي همبستگي مثبت آماري وجود داشته است (p<0/0001). نتيجه‌گيري: نتيجه‌ي پژوهش نشان مي‌دهد كه تاب‌آوري و سلامت معنوي در پرستاران و پزشكان باهم رابطه دارند. بنابراين لازم است اقدام‌هاي مقتضي براي ارتقاي سطح تاب‌آوري و سلامت معنوي پزشكان و پرستاران در اولويت قرار گيرد تا بتوانند خدمات بهتري به بيماران و خانواده‌ي آنان عرضه كنند. واژگان كليدي: سلامت معنوي؛ سطح تاب‌آوري؛ پزشكان ؛ پرستاران
  • شماره ركورد
    215437
  • شهر محل تحصيل
    دانشگاه علوم پزشكي كردستان
  • گرايش رشته تحصيلي
    پزشكي
  • دانشكده
    پزشكي
  • دانشگاه
    دانشگاه علوم پزشکي کردستان
  • استاد راهنما
    عبيدالله فرجي