بررسي عوامل مرتبط با سطح سرمي آلبومين و پيامد ناشي از آن در بيماران سوختگي مراجعه كننده به بيمارستان ولايت دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399

رشت

زمينه و هدف :نوع، ميزان و عوامل ايجادكننده سوختگي¬ها باتوجه به گوناگوني سبك زندگي در مناطق مختلف جهان متفاوت است. بيماراني كه دچار سوختگي به ويژه در سطح وسيعي از بدن مي¬شوند، مقدار زيادي از آلبومين داخل عروقي خود را از دست داده و در نتيجه به طور مزمن دچار هايپوآلبومينمي مي¬شوند.آلبومين يكي از مهم¬ترين پروتيين¬هاي سرم خون است كه به وسيله كبد ساخته مي¬شود و داراي عملكردهاي مختلفي است. اين پروتئين مي¬تواند به اسيدهاي چرب آزاد، هورمون¬ها، مواد چربي و داروها متصل شده و در انتقال آن¬ها نقش داشته باشد. همچنين اصلي¬ترين عامل ايجادكننده فشار اسمزي خون، پروتئين آلبومين است. نتايج اين مطالعه مي¬تواند، سطح سرمي آلبومين را به عنوان يك شاخص مستدلل براي تعيين وضعيت و پيامدهاي بيماران دچار سوختگي، از جمله مدت زمان بستري، ميزان نياز به انتوباسيون، ميزان نياز به پيوند پوست، بروز عفونت و وضعيت هنگام ترخيص، تعيين كند. روش اجراو نتايج: جمعيت مورد مطالعه شاملتمامي بيماران بالاي 16 سال كه در سال 1399 و در طي 24 ساعت پس از سوختگي حرارتي، مايعاتي، تماسي به بيمارستان ولايت دانشگاه علوم پزشكي گيلان مراجعه كردند،. و معيار‌هاي ورود پژوهش را داشتند، مي¬باشد. اطلاعات بيماران بصورت يك چك ليست از پرونده آن¬ها استخراج شد كه شامل سن بيماران به صورت ميانگين كلي، جنس، علت سوختگي، ميزان پيوند پوست، بروز عفونت، شاخص توده بدن، تعداد روز هاي وابسته به دستگاه ونتيلاتور و مدت زمان بستري بيمار، سرانجام بيمار و اينكه حادثه ي وارد بر او منجر به فوت و يا بهبودي( كامل يا نسبي) شده است بود. همچنين مقادير آزمايشگاهي (از جمله مقدار سطح سرمي آلبومين، سطح كراتين، CBC، سطح سرمي BUN و سطح سرمي كلسيم) در روز هاي 1 و 7 و هنگام ترخيص و يا فوت كه بصورت روتين در مركز ولايت از بيماران سوختگي اخد مي¬شود، از آزمايش هاي موجود در پرونده ي بيماران، جمع آوري گرديد واز نرم‌‌افزار SPSS نسخه 24 جهت تجزيه و تحليل داده‌ها استفاده شد.نتايج : ميانگين سن بيماران 44/13±96/44 سال و خداقل سن 22 سال و حداكثر سن 82 سال بود. 4/87% (57 نفر) از بيماران مرد و 6/21 % ( 16 نفر) زن بودند. با توجه به مطالعه و تعيين معيارهاي ورود مشخص شده 17 بيمار معادل 23% با مايعات داغ و 57 بيمار معادل 77 % توسط آتش و شعله دچار آسيب سوختگي شده بودند كه بيشترين اين بيماران (54 نفر) دچار عمق سوختگي 2 و 3 و كمترين آنها (2) نفر دچار عمق سوختگي درجه 4 بودند. در اين مطالعه ميانگين درصد گرفت بيماران بهبود يافته 14/9± 63/18 و ميانگين درصد گرفت بيماران فوت شده 14/13± 93/26 به دست آمده است كه به طور كلي ميانگين درصد گرفت در كل بيماران 44/10± 2/20 بوده است. از بين 74 بيمار تحت مطاعه 53 بيمار در طول دوره بستري نياز به تهويه مكانيكي داشته¬اند. در اين مطالعه مشاهده شد كه 68 بيمار دچار عفونت شده¬اند. ميانگين مدت زمان بستري بيماران در اين مطالعه 15/5± 62/12 روز محاسبه شده است. بيماراني كه در بخش مراقبت¬هاي ويژه بيمارستان بوده¬اند به طور متوسط 31/6± 11/8 روز بستري شده¬اند كه بيشترين مدت زمان بستري 28 روز و كمترين مدت زمان 1 روز بوده¬است. به طور كلي از 74 بيمار اين مطالعه 1/81(60 بيمار) بهبودي كامل داشته و ترخيص شده¬اند و 9/18 (14) بيمار فوت شده¬اند. در اين مطالعه برخي ماركرهاي آزمايشگاهي هم ثبت و جمع آوري شد. ميانگين مقدار اين ماركرهاي آزمايشگاهي نيز محاسبه كرديد. ميانگين مقدار كراتين 9/0 ± 82/0 و CBC 87/0 ± 3/9 و BUN 66/9 ± 21/18 و كلسيم 81/0 ± 25/8 محاسبه شده است. نتايج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد ميانگين درصد سوختگي بيماران تحت مطالعه 89/11±19/35 درصد محاسبه شده است كه كمترين 20 درصد و بيشترين 79 درصد مشاهده شده است.. بيماران ترخيص شده به طور متوسط داراي سطح سوختگي 28/9±07/32 درصد و بيماران فوت شده به طور متوسط داراي سطح سوختگي 88/12±57/48 درصد بوده¬اند. نتيجه¬گيري: سطح سرمي آلبومين در بدو پذيرش در تمامي بيماران كمترين مقدار را نسبت به ساير مقاطع اندازه¬گيري شده داشت. به نظر مي¬رسد با توجه به رويكرد درماني بيماران سوختگي و به سبب تجويز آلبومين مورد نياز هر بيمار، ميانگين سطح سرمي در روز هفتم اندازه¬گيري به متوسط ميزان نرمال آلبومين نزديك شده است. با اين وجود، نتايح نشان دهنده آن است كه در بيماران فوت شده مجددا ميزان آلبومين كاهش يافته است. از اين¬رو و به طور كلي ميانگين سطح سرمي آلبومين در مقاطع زماني روز اول، هفتم و زمان ترخيص متفاوت بوده¬اند. همچنين تفاوت معناداري بين سطح سرمي آلبومين در مقاطع زماني مشخص شده و مرگ مير بيماران ديده شد. علاوه بر آن، از بين متغيرهاي تحت مطالعه ارتباط معناداري بين سطح سوختگي و ميزان آلبومين وجود داشت.

215436

علوم پزشكي گيلان