ارزيابي انتظارات بيماران و والدين از درما01400

علوم پزشكي گيلان

مقدمه: ظاهر صورت و نحوه قرار گرفتن دندان ها از عوامل موثر در سلامت رواني و اجتماعي بيمار است. بخشي از رضـايت بيمـار كـه درمانگر ميتوانـد بـه طـور مستقيم آن را تحــت تـاثير قـرار دهـد، گفـت وگـو در مـورد انتظارات و نگراني هاي بيمار مي باشد. در اين مطالعه قصد داريم تا به ارزيابي انتظارات بيماران و والدين از درمان ارتودنسي در شهر رشت در سال 1399-1400 بپردازيم. روش كار: اين مطالعه تحليلي مقطعي بود كه بر روي بيماران كانديد درمان ارتودنسي و والدينشان كه به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان مراجعه كردند، انجام شد. بيماران 12 تا 18 سال كانديد درمان ارتودنسي كه يكي از والدين آن ها در اولين جلسه معاينه حضور داشتند وارد مطالعه شدند. بيماران داراي سندرم هاي تكاملي و شكاف لب و كام وارد مطالعه نشدند بيماران و والديني كه تمايل به شركت در مطالعه نداشتند، پرسشنامه را ناقص پر كردند يا سابقه درمان ارتودنسي داشتند، از مطالعه خارج شدند. پرسشنامه اي به 120 بيمار و 120 نفر از والدينشان داده شد. پرسشنامه ارزيابي انتظارات از درمان ارتودنسي از 3 بخش تشكيل شده بود: بخش اول مربوط به اطلاعات دموگرافيك بود. بخش دوم داراي 23 سوال براي سنجش انتظارات والدين و بيماران بود. بخش سوم داراي دو سوال بود كه انتظارات بيماران و والدين را نسبت به مدت زمان درمان ارتودنسي و فاصله ي معاينات مي‌سنجيد. به هر سوال، بر اساس مقياس پنج‌تايي لكرت پاسخ داده شد. نهايتا مجموع نمرات كسب شده در 23 سوال جمع زده شد. نمره ي كل پرسشنامه بين 0 تا 92 متغير بود. از آزمون تي مستقل و آزمون واريانس يك طرفه استفاده شد. آناليزها توسط نرم افزار SPSS نسخه 22 در سطح معناداري 05/0 انجام شد. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد بين سطح انتظارات والدين با متغير هاي سن، جنسيت و تحصيلات ارتباط معناداري وجود نداشت. (به ترتيب 0.517=P، 0.179=P و 0.212=P) نتايج مطالعه نشان داد بين سطح انتظارات فرزندان با متغير هاي سن، جنسيت و تحصيلات ارتباط معناداري وجود نداشت. (به ترتيب 0.934=P، 0.731=P و 0.677=P) بين انتظارات والدين و فرزندان تفاوت معناداري ديده نشد. (0.447=P) ميانگين انتظارات در سوال 9، 11، 16، 17، 18 و 19 در فرزندان بيشتر از والدين بود. (به ترتيب 001/0>P، 040/0=P، 001/0>P، 001/0>P، 001/0>P و 008/0=P) نتيجه گيري: بالاترين ميانگين انتظارات والدين و فرزندان مربوط به معاينه و تشخيص و سپس مربوط به گفت و گو در مورد طرح درمان بود. پايين ترين انتظارات والدين و فرزندان در جلسه اول مربوط به نصب براكت در همان جلسه اول بود. بر اساس يافته هاي اين مطالعه، ارتباطي بين سطح انتظارات والدين و فرزندان نسبت به درمان ارتودنسي وجود ندارد. كلمات كليدي : بيماران، والدين، ارتودنسي، درمان، انتظارات

215265

گيلان