بررسي عوارض آناستوموز كولون در بيماران اورژانسي و الكتيو مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1399- 1396

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

جراحي عمومي

زمينه و هدف: بيماريهاي كولون يكي از علل ايجاد جراحي حاد شكمي است. ولولوس سيگموئيد يكي از انواع ولولوس است و تومورهاي كولون چپ و پارگي هاي ناشي از تروماي كولون از بيماري هاي شايعي هستند كه نياز به اقدام اورژانسي جراحي دارند. نشت آناستوموز شايعترين عارضه ي مهم بعد از عمل هاي جراحي بخصوص كنسر كولون است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي عوارض آناستوموز كولون در بيماران اورژانسي و الكتيو مراجعه كننده به بيمارستان كوثر سنندج در سال هاي 1399- 1396 بود كه درصورت مشخص شدن عوامل مرگ و مير و شكست آناستوموز بعد از كولكتومي مي توان از نتايج مطالعه در كاهش مرگ و مير بعد از آناستوموز كولون و كاهش عوارض استفاده كرد. روش كار: در اين مطالعه كه به بررسي پيامدهاي آناستوموزهاي كولون پرداخته شد، جمع آوري اطلاعات به اين صورت بود كه تمام بيماران داراي معيارهاي ورود به مطالعه در سال هاي 1396 تا شش ماهه اول سال 1399 كه به بيمارستان كوثر سنندج و درمانگاه كوثر مراجعه كردند مورد بررسي قرار گرفتند و از لحاظ عوارض مقايسه شدند. به اين صورت كه بيماران پس از انجام عمل جراحي با استفاده از پرسشنامه هاي تهيه شده و معاينه باليني از لحاظ عوارض ايجاد شده شامل : خونريزي، هماتوم، آبسه داخل شكم، شكست اناستوموز، تهوع و استفراغ و انسداد زودرس بعد از عمل و عدم دفع، فيستول بررسي شده و تماما ثبت شد. همچنين بيماران از لحاظ نوع عمل الكتيو يا اورژانس مورد بررسي قرار گرفتند. در نهايت به مدت شش ماه بيماران تحت پيگيري قرار گرفته و در پايان شش ماه نيز مجددا عوارض احتمالي تحت بررسي قرار گرفته و در صورت بروز هر كدام بيمار بستري و تحت بررسي بيشتر قرار مي گرفتند. يافته‌ها: نتايج مطالعه حاضر نشان داد ميانگين سني و جنسيت مرد در بيماران مورد مطالعه در گروه اورژانس بيشتر بود. تعداد 17نفر (6/48 %) از بيماران اورژانس و تعداد 16 نفر (7/45 %) از بيماران الكتيو سابقه بيماري زمينه اي داشتند كه شامل معيارهاي خروج نبود. ميانگين مدت بستري در بيماران اورژانس 12روز و در بيماران الكتيو 9 روز بود. همچنين مدت زمان جراحي در گروه اورژانس 10/4 ساعت و در گروه الكتيو 59/3 ساعت بود. ميزان بروز عفونت و آبسه در گروه بيماران اورژانس به ترتيب 8نفر(9/22 %), 1نفر(9/2 %) بود همچنين بروز فسيتول در گروه بيماران الكتيو 2 نفر (7/5 %) بود. ميزان شكست آناستوموز, انسداد زودرس بعد از عمل و باز شدن فاشيا به ترتيب در گروه اورژانس 4نفر (4/11 %) و 3نفر(6/8 %) و1نفر (9/2 %) بود در حالي كه در گروه الكتيو فقط در 1نفر (9/4 %) انسداد مجدد ثبت شد. در بيماران اورژانس تعداد 11 نفر (4/31 %) خونريزي ناخواسته حين عمل و تعداد 8نفر (9/22 %) خونريزي بعد از عمل داشتند كه اين ميزان در بيماران الكتيو به ترتيب 4 نفر (4/11 %) و 3نفر (6/8 %) بود. به طور كلي بروز عوارض در گروه اورژانس 17نفر (8/70%) و در گروه الكتيو 7نفر (2/29 %) گزارش گرديد. همچنين طي فالوآپ 6 ماهه بعد از جراحي 7نفر (20%) بيماران اورژانس در قيد حيات نبودند كه در موارد الكتيو هيچ مورد فوتي گزارش نشد. علت مرگ بيماران بلافاصله بعد از جراحي اورژانس, DIC, آمبولي و پريتونيت بود. نتايج تحليلي به ما نشان داد وجود عوارض در بيماران اورژانسي با افزايش سن افزايش مي يابد. بين وجود عوارض و سابقه بيماري زمينه اي ارتباط وجود دارد. همچنين ميزان بستري در بيمارستان در بيماران اورژانس به طور قابل توجهي بيشتر بود. در تحليل نتايج مطالعه ميزان عارضه در هر دو گروه در كولون چپ بيشتر است. نتيجه‌گيري: از آن جايي كه مهم ترين عارضه بعد از آناستوموز, ليك آناستوموز مي باشد و بيماران اورژانسي كه پرپ كولون انجام نداده اند را در خطر پريتونيت و تبعات آن قرار مي دهد. لذا توصيه مي شود كه عمل هاي جراحي كولون كه نياز به آناستوموز دارند با روش هاي اصولي آناستوموز كه پيش تر اشاره شد انجام شود. همچنين جراحي با هموستاز مناسب نتايج بهتري را در رابطه با موفقيت اناستوموز به همراه داشته است. در مجموع اين مطالعه تاثير بيماري زمينه اي را در بروز عوارض كولكتومي تاييد كرده است. همچنين بيشترين عارضه در محل كولون نزولي بيماران اورژانس بوده است. واژگان كليدي: آناستوموز, كنسركولون, انسداد كولون

214921

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

جراحي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

انور الياسي