سنتز سبز نانوذرات نقره با استفاده از عصاره آبي برگ گياه تمشك (Rubus discolor Weihe&Nees) و بررسي سميت سلولي بر روي رده هاي سلولي سرطاني

رشت

چكيده مقدمه: نانوتكنولوژي يك حوزه تحقيقاتي فعال، با پيشرفت هاي قابل توجه در زمينه پزشكي و داروسازي است. در سال هاي اخير نانوذرات فلزي به خصوص نانوذرات نقره به دليل خواص منحصر به فرد خود در برابر سلول هاي سرطاني، بسيار مورد توجه محققان قرار گرفته اند. به علت پتانسيل هاي كاربردي نانو ذرات نقره روش هاي متفاوتي براي سنتز آن ها از جمله روش هاي فيزيكي ، شيميايي و سنتز سبز توسعه يافتند. روش سنتز سبز به علت دارا بودن ويژگي هايي مانند سازگاري با محيط زيست، ساده و كم هزينه بودن مي تواند جايگزين مناسبي براي ساير روش ها باشد. هدف مطالعه حاضر سنتز سبز نانوذرات نقره توسط عصاره آبي برگ گياه تمشك (Rubus discolor Weihe&Nees) و بررسي اثر سميت سلولي نانوذرات سنتز شده بر روي رده هاي سلولي سرطاني و رده سلولي سالم مي باشد. مواد و روش ها: ابتدا عصاره آبي برگ گياه R.discolor تهيه و به محلول نيترات نقره اضافه شد. پس از 24 ساعت محصول واكنش به وسيله روش هاي طيف سنجي مرئي- فرابنفش (Uv-Vis)، پراش نور ديناميكي (DLS) و اندازه گيري پتانسيل زتا، پراش اشعه ايكس(XRD)، ميكروسكوپ الكتروني عبوري (TEM) و تبديل فوريه مادون قرمز (FTIR) مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت اثر سميت سلولي نانوذرات نقره و عصاره آبي گياه بر روي رده هاي سلولي سرطاني سينه (MCF-7)، پوست (A431) و كبد (Hep G2) و رده سلول نرمال فيبروبلاست (Hu02) با ارزيابي MTT اندازه گيري شد. نتايج: تشكيل نانوذرات نقره توسط طيف‌ سنجي مرئي - فرابنفش در طول موج 01/456 نانومتر تاييد شد. مطالعه XRD ساختار كريستالي نانوذرات نقره را تاييد كرد. مقدار پتانسيل زتا 2/44- ميلي ولت بود كه پايداري نانوذرات را نشان داد. تصاوير TEM نانوذرات با توزيع خوب با اشكال كروي و اندازه متوسط 37 نانومتر را نشان داد. نتايج FT-IR نقش طيف گسترده‌اي از گروه هاي عاملي مانند گروه هاي هيدروكسيل و آمين تركيبات گياهي موجود در عصاره R.discolor را نشان مي‌دهد كه مي‌تواند باعث احيا و تثبيت نانوذرات نقره شود. ميزان IC50 عصاره تام و نانوذره نقره در رده سلولي A431 به ترتيب معادل 5 ± 17 و 2± 11 ميكرو گرم بر ميلي ليتر و در رده سلولي MCF-7 به ترتيب معادل 5 ± 15 و 1± 11 ميكرو گرم بر ميلي ليتر بدست آمد. در رده سلولي Hep G2، غلظتي از عصاره تام و نانوذرات نقره كه در آن حدود 50% از سلول ها زنده بودند، به ترتيب در بازه غلظتي 500 -125 و 500 - 5/62 ميكروگرم بر ميلي ليتر تعيين گرديد. در رده سلولي سالم غلظتي از عصاره تام و نانوذرات نقره كه در آن حدود 50% از سلول ها زنده بودند، به ترتيب در بازه غلظتي 125 -9/3 و 500 - 5/62 ميكروگرم بر ميلي ليتر تعيين گرديد. نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه تركيبات موجود در عصاره آبي برگ گياه R.discolor مانند فنول ها، فلاونوئيد ها و آمين ها به خوبي توانسته اند نقش احياكنندگي (Ag+ Ag0) و پايدار كنندگي نانوذرات نقره را ايفا كنند و گزينه مطلوبي براي سنتز نانوذرات نقره مي باشد. در رده هاي سلولي سرطاني (MCF-7 و A431)، اثر سميت سلولي عصاره تام با رده سلولي سالم به يك ميزان است و عصاره تام اثر اختصاصي بر روي رده سلولي سرطاني ندارد، اما زماني كه از نانوذره نقره سنتز شده توسط اين عصاره استفاده مي شود اثر سميت سلولي، اختصاصي شده و پنجره درماني تركيب افزايش مي يابد. بنابراين با توجه به نتايج بدست آمده در مطالعه حاضر، مي توان نانوذرات نقره حاصل از سنتز سبز را به عنوان يك عامل درماني ايمن و كارآمد در سرطان در نظر گرفت.

214415

دانشگاه علوم پزشكي گيلان