بررسي علل و پيامد نهايي حوادث ناشي از كار در مراجعين به اورژانس بيمارستان كوثر سنندج در سال 1399

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

زمينه و هدف: صدمات ناشي از حوادث از مهم‌ترين علت‌هاي مرگ و مير و معلوليت در جوامع انساني هستند. مطالعه حاضر با هدف بررسي علل و پيامد نهايي حوادث ناشي از كار در مراجعين به اورژانس بيمارستان كوثر سنندج در سال 1399انجام شده است. روش كار: اين مطالعه به شيوه توصيفي از نوع مقطعي بصورت سرشماري با بررسي پرونده تمام بيماران مراجعه كننده به بخش اورژانس بيمارستان كوثركه به علل حوادث ناشي از كار اطلاعات مربوط به آنها در فاصله زماني سال99 به ثبت رسيده انجام شد. اطلاعات مربوط به بيماران در سامانه ي ثبت بيمارستاني استخراج و داده هاي مطالعه از داده هاي ثبت شده در پرونده هاي بايگاني، تهيه گرديد. اطلاعات مربوط به مشخصات دموگرافيك آنها شامل سن، جنس، شغل، محل سكونت و پيامد نهايي(بستري در بخش عادي،بستري در بخش هاي ويژه،تعداد روز بستري ،نياز به عمل جراحي،منجر به فوت شده يا نه) و ميزان تحصيلات ،سابقه كار،عضو آسيب ديده ،وضعيت تاهل و مكانيسم آسيب تهيه و ثبت گرديد. بعداز جمع آوري داده ها اطلاعات با نرم افزار آماري Stata14 و آناليز مشاور آماري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج مطالعه نشان داد كه ميانگين سن افراد مورد مطالعه 34.14 سال و ميانگين سابقه كار 5.8 سال بوده ، 93.5 درصد بيماران مرد و بيشتر افراد با 69.5 درصد بيماران متأهل و 66.5 درصد بيماران با بيشترين فراواني داراي شغل كارگري بوده اند بيشتر افراد دچار آسيب داراي تحصيلات زير ديپلم با 43.5 درصد بوده است. نتايج نشان داد كه 28.5 درصد بيماران با بيشترين فراواني بي احتياطي و عدم استفاده از وسايل ايمني باعث حادثه شده است. 72 درصد بيماران با بيشترين فراواني صبح دچار حادثه شده و 11 درصد با كمترين فراواني در بامداد دچار حادثه شده اند. نتايج نشان داد كه 31 درصد بيماران با بيشترين فراواني دست راست شان دچار اسيب شده و بعد از آن دست چپ با 20 درصد فراواني دچار آسيب شده است. نتايج نشان داد كه 26.5 درصد بيماران با بيشترين فراواني بر اثر گير افتادگي دچار آسيب شده و بعد از آن 24 درصد فراواني بر اثر بريدگي دچار آسيب شده اند. 84 درصد دچار از كار افتادگي موقت، 3.5 درصد دچار ازكار افتادگي دائم ، 7.5 درصد دچار قطع عضو و 5 درصد هم فوت كرده اند. نتايج تحليلي نشان داد كه بين ميانگين سن، سابقه كار، جنسيت، شغل ، تحصيلات، وضعيت تأهل، علت حادثه و زمان حادثه در افراد مورد مطالعه با پيامد حادثه ارتباط معني دار وجود ندارد. (P>0.05) اما بين عضو آسيب ديده و مكانيسم آسيب با پيامد حادثه در بيماران مورد مطالعه ارتباط معني‌دار آماري وجود دارد (p=0.0001). نتيجه‌گيري: به نظر مي‌رسد آموزش‌هاي مربوط به ايمني و رعايت اصول مربوطه در حين انجام كار به ويژه براي افرادي كه سابقه كار كمي دارند به پيشگيري از بروز حوادث كمك خواهد نمود. اگرچه در دسترس بودن و التزام به استفاده از وسايل حفاظت فردي از اهميت بالايي برخوردار است. واژگان كليدي: حوادث شغلي؛ آسيب ناشي از كار؛ پيامدنهايي؛ اورژانس

214406

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

كوروش اخباري