پيش‌بيني اضطراب اجتماعي نوجوانان بر اساس طرح‌واره‌هاي هيجاني: نقش واسطه تاب‌آوري

مشاوره گرايش مشاورهي توانبخشي

2/26/2022 12:00:00 AM

بسياري از افراد هنگام قرارگيري در وضعيت جديد مثل روبرو شدن با افراد جديد، احساس اضطراب كرده و بطور خجالت آوري به مادر و پدر، افراد فاميل و يا وابستگان به اصطلاح «آويزان» مي‌شوند. معمولاً والدين مي‌توانند آن‌ها را تشويق به خروج از «منطقه امن» بكنند. هدف از انجام اين پژوهش، پيش‌بيني اضطراب اجتماعي نوجوانان بر اساس طرح‌واره‌هاي هيجاني و با نقش واسطه تاب‌آوري بود. طرح پژوهش، همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليه دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان فين هرمزگان در سال تحصيلي 1400-1399 بود. به اين منظور 270 نفر به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي اضطراب اجتماعي واتسون و فرند (1969)، طرح‌واره‌هاي هيجاني ليهي (2002) و تاب‌آوري كانر و ديويدسون (2003) استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها به روش آمار توصيفي و استنباطي ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌يابي معادلات ساختاري انجام شد (p<0.05). نتايج نشان داد بين طرح‌واره‌هاي هيجاني منفي و اضطراب اجتماعي رابطه مثبت و معنادار؛ بين تاب‌آوري و اضطراب اجتماعي رابطه منفي و معنادار وجود داشت (p<0.01). اما بين طرح‌واره‌هاي هيجاني مثبت و اضطراب اجتماعي رابطه معنادار نشد (p>0.05). همچنين، بين طرح‌واره‌هاي هيجاني مثبت و منفي با اضطراب اجتماعي از طريق تاب‌آوري نيز رابطه غيرمستقيم وجود داشت (p<0.05). به‌طوركلي با بررسي پژوهش‌هايي كه درگذشته انجام‌گرفته است و يافته‌هاي به‌دست‌آمده از پژوهش حاضر مشخص شد كه تاب‌آوري نقش ميانجي را در بين طرح‌واره‌هاي هيجاني و اضطراب اجتماعي ايفا مي‌كند كه افزايش آن سبب كاهش اضطراب اجتماعي و افزايش به‌كارگيري طرح‌واره‌هاي هيجاني مثبت مي‌شود. همچنين تاب آور موجب كاهش اثر طرح‌واره‌هاي هيجاني منفي نيز مي‌شود و اضطراب اجتماعي را در دانش آموزان كاهش مي‌دهد.

214260

دانشگاه اردکان

چوب فروش زاده آزاده Coobforoushzadeh Azadeh