ارزيابي اثر اسيد كلروژنيك و تحريك الكتريكي با فركانس بالاي ناحيه CA1 هيپوكامپ بر دمانس آلزايمر ناشي از STZ در موش هاي صحرايي نر

رشت

زمينه و هدف: شايع ترين شكل از بيماري هاي تحليل رونده عصبي و دِمانس در افراد مسن آلزايمر است. بيماري آلزايمر پيشرونده، برگشت ناپذير و در حال حاضر غيرقابل درمان مي باشد. با توجه به اينكه در اين بيماري سميت ناشي از تجمع پپتيدهاي آميلوئيد بتا موجب توليد راديكال‌هاي آزاد و همچنين اختلال در پديده LTP جهت شكل گيري و تثبيت حافظه مي گردد، هدف از اين پژوهش ارزيابي اثر منفرد و توأم مصرف خوراكي اسيد كلروژنيك و اِعمال تحريك الكتريكي عمقي مغز با فركانس بالاي ناحيه CA1 هيپوكامپ، در جهت حذف راديكال‌هاي آزاد و القاء پديده LTP براي بهبود حافظه اجتنابي و شناختي در موش هاي آلزايمري القاء شده با STZ بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، از 40 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار، در 5 گروه 8 تايي با وزن 280-220 گرم استفاده شد كه گروه ها شامل: 1) Sham، 2) STZ، 3) STZ + CGA، 4) STZ + HFS و 5)STZ+ CGA+HFS بود. جهت القاي آلزايمر از مدل تزريق داخل بطن هاي مغزي داروي STZ (3 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم از وزن بدن و با حجم 10 ميكروليتر در هر بطن طرفي) استفاده گرديد. مصرف خوراكي اسيد كلروژنيك با دوز 50 mg/kg به صورت گاواژ براي 14روز پياپي به مقدار 2 ميلي ليتر (با حلال نرمال سالين 9/0 درصد در دماي 80 درجه سانتيگراد) و اِعمال تحريك الكتريكي عمقي مغز در ناحيه CA1 هيپوكامپ، با الگوي تحريكي شامل 10 قطار با فركانس 200 هرتز و فاصله 2 هزارم ثانيه – با مدت زمان هر پالس تحريكي 1/0 هزارم ثانيه (براي 10 دقيقه – سه نوبت) صورت گرفت. در انتها نيز براي ارزيابي حافظه از تست هاي رفتاري Y-Maze، Novel Object و Shuttle Box براي بررسي بهبود حافظه هاي اجتنابي و شناختي استفاده شد. يافته¬ها: ارزيابي نتايج نشان داد كه تزريق داخل بطن مغزي استرپتوزوتوسين، موجب اختلاف معنادار در شاخص هاي حافظه‌هاي اجتنابي و شناختي (p<0/01)، بين گروه آلزايمري نسبت گروه شَم گرديد. همچنين مصرف خوراكي اسيد كلروژنيك و اِعمال تحريك الكتريكي عمقي مغز در ناحيه CA1 هيپوكامپ نيز موجب اختلاف معنادار در شاخص هاي حافظه‌هاي اجتنابي و شناختي (p<0/01)، بين گروه هاي درماني نسبت به گروه آلزايمري شد. ضمن اينكه مشخص گرديد استفاده همزمان از اسيد كلروژنيك و اِعمال تحريك الكتريكي عمقي مغز، در مقايسه با گروه هاي درماني در حالت منفرد، داراي اختلاف معناداري در شاخص هاي حافظه‌هاي اجتنابي و شناختي (p<0/01)، است. نتيجه گيري: مصرف خوراكي اسيد كلروژنيك و دريافت تحريك الكتريكي عمقي با فركانس بالا ناحيه CA1 هيپوكامپ، موجب بهبود در شكل گيري و تثبيت حافظه‌هاي اجتنابي و شناختي گرديد و استفاده توأم از اين دو فاكتور درماني نيز باعث اثربخشي بيشتر و القاء هم افزايي در بهبود حافظه، براي مدل هاي آلزايمري القاء شده با STZ شد.

213733

علوم پزشكي گيلان