عنوان
بررسي اختلالات الكتروليتي و ارتباط آن با پيامد سه ماهه در مبتلايان به سكته قلبي حاد مراجعه‌كننده به مركز قلب حشمت در سال 1399
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: سكته حاد قلبي يكي از دلايل اصلي مرگ‌ومير در تمام دنيا محسوب مي‌شود. تغييرات الكتروليت¬ها در بيماران مراجعه¬كننده با سكته حاد قلبي در مطالعات بسياري نشان داده‌شده است در اين مطالعه ما بر آن شديم تا به بررسي تأثير اين تغييرات بر روي پيامد بيماران بپردازيم.
مواد و روش¬ها: كليه بيماراني كه در سال 1399 با شكايت STEMI و NSTEMI اورژانس بيمارستان حشمت مراجعه كرده و MI آن¬ها توسط شواهد بيوشيميايي يا الكتروكارديوگرافي و يا آنژيوگرافي تائيد شد، وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافيك، اطلاعات مربوط به نوع MI و EF و سطح سرمي الكتروليت¬ها در بدو پذيرش بيماران در اورژانس جمع¬آوري-شده و وارد چك‌ليست مطالعاتي شد. اطلاعات مربوط به وضعيت بيماران (بهبوديافته/ فوتي) و شاخص¬هاي اكوكارديوگرافيك نيز در ويزيت سه ماه بعد بيماران جمع¬آوري شده و تمام داده¬ها وارد نرم¬افزار SPSS نسخه 24 شدند.
نتايج: در اين مطالعه تعداد 168 بيمار مبتلا به سكته حاد قلبي مورد بررسي قرار گرفتند كه متوسط سني بيماران 8/57 سال و 8/76% از بيماران مرد بودند. تعداد 77 بيمار اختلال الكتروليتي داشتند كه از اين بين هايپوناترمي (3/17%) شايع-ترين اختلال الكتروليتي بود و پس از آن هايپراوريسمي قرار داشت. در بين الكتروليت¬هاي بررسي¬شده سطح سرمي سديم و فسفر بر روي EF در ابتداي فالوآپ سه ماهه تاثير داشتند. به¬طوري¬كه با افزايش سطح سرمي فسفر (هايپر فسفاتمي) EF كاهش¬يافته و با افزايش سطح سرمي سديم EF افزايش يافت. ميزان EF اوليه در بيماراني كه سطح سرمي سديم بالاتري داشتند نسبت به آن¬هايي كه سطح سرمي سديم كمتري داشتند بيشتر بود.
نتيجه¬گيري: به¬نظر مي‌رسد كه اختلالات الكتروليتي به¬طور مستقيم بر مرگ¬و¬مير و نتيجه بستري بيماران مبتلا به سكته حاد قلبي تأثير معني¬داري ندارد اما افزايش سطح فسفر و هرگونه ابنرماليته يون پتاسيم با كاهش عملكرد بطني در ارتباط هستند و مي¬توان از اين 2 يون و اختلالات آن¬ها در پايش بيماران و تعيين پروگنوز آن¬ها استفاده كرد.
كلمات كليدي: سكته حاد قلبي، الكتروليت¬هاي سرمي، سديم، پتاسيم، منيزيم، فسفر
شماره ركورد
213646
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان