بررسي بروز خطاهاي دارويي و عوامل مرتبط با آن در بيماران بخش مراقبت هاي ويژه كودكان مركز آموزشي و درماني 17 شهريور رشت در سال 1400-1401

رشت

مقدمه: براساس تعريف FDA خطاي دارويي هرگونه واقعه قابل پيشگيري است كه مي تواند باعث استفاده نامناسب از دارو يا صدمه به بيمار شود. در صورت بروز خطاهاي دارويي، گروه هاي خاصي از بيماران مانند كودكان، بيشتر در معرض آسيب ناشي از عوارض جانبي قرار مي گيرند. به اين منظور براي سنجش شيوع، نوع، پيامد و عوامل خطر مرتبط با خطاهاي دارويي در بخش مراقبت ويژه كودكان در مركز آموزشي 17شهريور رشت انجام شد. روش¬ها:اين مطالعه به صورت مقطعي در سال 1400- 1401با بررسي 316 دستور پزشكي از 64 كودك در مركز آموزشي 17 شهريور در بازه6 ماه انجام شد.اطلاعات توسط يك دانشجوي داروسازي آموزش ديده با نظارت متخصص داروسازي باليني جمع آوري مي شود. جمع آوري اطلاعت از طريق كاردكس و پرونده بيمار و همچنين مشاهده مستقيم محقق صورت گرفته است. داده هاي جمع آوري شده توسط نرم افزار spss نسخه 22 بررسي گرديد. سطح معني داري آماري آزمون ها0/05 P < در نظر گرفته شد. نتايج: دراين مطالعه از 316 دستور پزشكي برسي شده 34(75/10%) خطاي دارويي يافت شد.كه ميانگين سني بيماران 7/25±6 سال و شامل 37نفر پسر و 27 نفر دختر بودند. تعداد داروهاي مصرفي بين 4 تا 15 عدد مي باشد. اين تعداد در يك بيمار حتي در ويزيت هاي مختلف متفاوت بوده است. بيشترين مرحله ايجاد خطاي دارويي در مرحله انتخاب يا تجويزدارو، 15 مورد(44.1%) و سپس در مرحله دريافت، 11 مورد(32.4%) رخ داده است. خطاي رونويسي در 8 مورد(23.5%)بود. نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان دهنده ميزان بالاي خطاي دارويي در بخش مراقب هاي ويژه كودكان است. كه اين خطاها در مراحل مختلف از جمله تجويز دارو، دريافت دارو و رونويسي دارو رخ داده است. بدين منظور راهبرد هاي پيشگيرانه پيشنهاد مي گردد كه از جمله مي توان بكار گيري داروسازهاي باليني در بخش هاي بيمارستان و ايجاد كلاس هاي آموزشي براي كادر درمان صورت گيرد.

213643

علوم پزشكي گيلان