عنوان
بررسي روابط حمايت اجتماعي، تاب آوري و عوارض روانشناختي در بيماران دچار سوختگي مراجعه كننده به بيمارستان ولايت رشت در سال 1400
محل تحصيل
بندرانزلي
چكيده
اهداف: سوختگي يكي از مخربترين نوع آسيبها است و در تمام جوامع به عنوان يك چالش مهم بهداشتي محسوب ميشود.مطالعات متعددي در جهان در زمينه حمايت اجتماعي و تاب آوري در بازماندگان سوختگي انجام شده است اما باتوجه به مطالعات اندك پيرامون اين موضوع در ايران، بر آن شديم كه به بررسي ارتباط بين حمايت اجتماعي، تاب آوري و عوارض روانشناختي در بيماران دچارسوختگي مراجعه كننده به بيمارستان ولايت رشت بپردازيم.
روشها: دراين مطالعه مقطعي-تحليلي102بيمارسوختگي در سال1400بررسي شدند. جمع آوري داده ها توسط پرسشنامه هاي تاب آوري، حمايت اجتماعي، افسردگي، اضطراب و درماندگي ذهني به منظور بررسي روابط حمايت اجتماعي، تاب آوري و عوارض روانشناختي دربيماران در سه نوبت طي بستري اوليه، سه ماه بعد و شش ماه بعد از ورود به بيمارستان توسط بيماران انجام شد.اطلاعات علت سوختگي،محل سوختگي،درجه سوختگي،سطح سوختگي و طول مدت اقامت دربيمارستان ازپرونده بيماران استخراج گرديد.داده ها به منظور تجزيه و تحليل وارد نرم افزار SPSS-22 گرديد.
نتايج: در اين مطالعه 102 بيمار در بازه سني18سال تا85سال با ميانگين سني15.15±42.18بررسي شد. 79.41% بيماران مرد بودند.69.61%بيماران داراي مدرك ديپلم يا پايين تر بودند.87.25% ساكن شهر بودند. بعد از سوختگي95.10%به شغل قبلي خودبازگشتند.علت سوختگي 33.33% از بيماران مراجعه كننده،حوادث ناشي از حرارت بود و 89.22%دچار سوختگي درجه3 بودند.ميانگين درصدسوختگي10.44±14.01%و ميانگين مدت اقامت در بيمارستان2.61±5.03 روز بود.بين نتايج پرسشنامه درماندگي ذهني بيماران سوختگي و پرسشنامه اضطراب و افسردگي بيماران در طي3مرحله بدو ورود،3ماه بعدو6 ماه بعدارتباط معناداري وجود داشت.بين حمايت اجتماعي بيماران سوختگي در بدو ورود و تاب آوري آنهادرهرسه بازه زماني مورد بررسي،ارتباط معكوس ومعناداري مشاهده همچنين بين تاب آوري بيماران و نمره اضطراب بدو ورود آنان ارتباط معنادار و معكوس مشاهده شد.
نتيجه¬گيري: درماندگي ذهني و اضطراب و افسردگي بيماران با مدت زمان بهبودي آن ها ارتباط معنادار دارد زيرا با گذر زمان به طرز قابل توجهي كاهش يافته اند اما حمايت اجتماعي ارتباط قابل توجهي با درماندگي ذهني و افسردگي و اضطراب نداشته و همچنين افزايش حمايت اجتماعي موجب كاهش تاب آوري بيماران شده است.
كليدواژهها: عوارض روانشناختي، حمايت اجتماعي، تاب آوري بيماران سوختگي
شماره ركورد
213573
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان