• عنوان

    مكانيابي تسهيلات بر روي شبكه پيوند عضو با در نظر گرفتن پشتيبان براي مراكز پيوند

  • نويسنده اصلي

    شريفي، الهام

  • محل تحصيل
    اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان
  • رشته تحصيلي
    مهندسي صنايع
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    پيوند عضو از روش‌هاي درماني مهم است كه با وجود پيشرفت‌هاي پزشكي و تكنولوژي سال‌هاي اخير در اين زمينه و اهميت زياد آن در حوزه سلامت، هنوز در بيشتر كشورها‌ هزاران بيمار در انتظار دريافت عضو به سر مي‌برند و تعداد زيادي از آنها قبل از اينكه قادر به دريافت عضو گردند فوت مي‌شوند. مشكل عمده در زمينه پيوند عضو عدم هماهنگي بين عرضه و تقاضا است و تقاضا براي عضو پيوندي همواره از عرضه‌ي آن بيشتر است؛ با توجه به كمبود شديد عضو در مقابل تقاضاي آن، توجه به عضوهاي اهدا شده و نحوه استفاده كاربردي از آنها حياتي به نظر مي‌رسد. از آنجا كه شبكه پيوند عضو شامل مراكز پيوندعضو، مراكز فراهم‌آوري عضو، بيمارستان‌ها، اهداءكنندگان و بيماران داوطلب دريافت عضو است، با تعيين مكان مناسب هر كدام از اين تسهيلات، جابه‌جايي بين آن‌ها در كمترين زمان و تخصيص بهينه مي‌توان تا حدودي از دست رفتن جان اين نوع بيماران جلوگيري نمود. در اين تحقيق، يك مدل برنامه‌ريزي عدد صحيح دو هدفه براي مكانيابي-تخصيص تسهيلات شبكه پيوند عضو ارائه شده است. مدل پيشنهادي علاوه بر حداقل‌سازي مجموع هزينه‌هاي استقرار تسهيلات وجريان بين مراكز، به بيشينه‌سازي جريان عبوري بين مراكز مي‌پردازد. همچنين در مدل ارائه شده احتمال از دسترس خارج شدن هر كدام از مراكز پيوند در نظر گرفته شده و به اين منظور براي هر مركز استقرار يافته يك مركز پيوند تعيين شده است. با توجه به پيچيدگي بالاي مسئله، به منظور حل آن در ابعاد بزرگ يك الگوريتم ابتكاري بر مبناي شبيه‌سازي تبريد چندهدفه ارائه شده و به بررسي ساز‌وكار آنها پرداخته شده است. در ادامه نتايج حاصل از حل مدل در ابعاد كوچك، متوسط و بزرگ گزارش شده و چندين تحليل حساسيت بر روي پارامترهاي مهم صورت پذيرفته است. نتايج نشان مي‌دهد كه روش محدوديت اپسيلون تعميم يافته قادر به حل مسائل بزرگ در زمان منطقي نمي‌باشد و براي حل مسائل بزرگ از الگوريتم ابتكاري استفاده مي‌شود؛ الگوريتم ابتكاري از لحاظ زمان حل همواره عملكرد بهتري نسبت به روش محدوديت اپسيلون تعميم يافته دارد و با توجه به ساير شاخص‌هاي ارزيابي مي‌توان نتيجه گرفت كه روش محدوديت اپسيلون تعميم يافته در حل نمونه‌هاي كوچك بهتر از الگوريتم ابتكاري عمل مي‌كند، اما در نمونه‌هاي متوسط و بزرگ الگوريتم ابتكاري عملكرد نسبتاً بهتري نسبت به روش محدوديت اپسيلون تعميم يافته دارد.
  • شماره ركورد
    213390
  • گرايش رشته تحصيلي
    بهينه‌سازي سيستم‌ها
  • دانشكده
    مهندسي صنايع و سيستم ها
  • دانشگاه
    دانشگاه صنعتي اصفهان
  • استاد مشاور
    مهدي ايرانپور
  • استاد داور
    مرتضي راستي برزكي، مهدي مهنام
  • استاد راهنما
    علي شاهنده نوك‌آبادي