بررسي سميت ژنتيكي القا شده توسط كلرفنيرآمين در لنفوسيت هاي خون محيطي انساني به روش كامت

رشت

مقدمه: داروي كلرفنيرآمين يك آنتاگونيست گيرنده هيستاميني 1 (H1) محسوب مي شود كه در گروه آنتي هيستامين هاي نسل اول قرار مي گيرد. به طور كلي، اين دارو يك آنتي هيستامين قوي به شمار مي رود كه در طيف وسيعي از بيماري هاي آلرژيك و غيرآلرژيك كاربرد دارد. مصرف گسترده كلرفنيرآمين ممكن است منجر به بروز عوارض كمتر شناخته شده اي از قبيل سميت ژنتيكي گردد. در اين مطالعه، به ارزيابي توانايي احتمالي كلرفنيرآمين در ايجاد سميت ژنتيكي در لنفوسيت هاي خون محيطي انسان به روش كامت پرداخته ايم. مواد و روش¬ها: لنفوسيت ها به گروه¬هاي تيمار شده شامل كلرفنيرآمين (1/0، 5/0، 75/0 و 5/1 ميلي مولار)، كنترل مثبت (سيس¬پلاتين 4/0 ميكروگرم در ميلي¬ليتر) و كنترل (فسفات بافر سالين) تقسيم شدند. بعد از انكوباسيون 24 ساعته، به منظور تعيين آسيب ژنتيكي سنجش كامت انجام شد. همچنين، براي بررسي آسيب اكسيداتيو ايجاد شده ميزان پراكسيداسيون ليپيدي و سطوح گلوتاتيون ارزيابي شد. نتايج: نتايج اين مطالعه نشان داد كه افزايش معناداري در درصد DNA در ناحيه دم و ممان دمي در غلظت بالاي كلرفنيرآمين رخ داد (5/1 ميلي مولار، 05/0P<). به طور مشابهي، در همين غلظت، سطح مالون دي آلدهيد به طور معناداري افزايش و سطح گلوتاتيون به طور معناداري كاهش يافت (05/0P<). نتيجه¬گيري: غلظت هاي بالاي داروي كلرفنيرآمين مي تواند باعث القاي سميت ژنتيكي در لنفوسيت هاي انسان گردد. به علاوه، در اين مطالعه نشان داديم كه استرس اكسيداتيو يكي از مكانسيم هاي اصلي دخيل در سميت ژنتيكي كلرفنيرآمين در غلظت هاي بالا بود.

213364

علوم پزشكي گيلان