مقايسه پيش درماني با سولفات منيزيوم، اندانسترون، دوز كم پروپفل و متوكلوپراميد دركاهش درد ناشي از تزريق پروپفل در اعمال جراحي ژنيكولوژي

رشت

مقدمه: پروپفل به علت شروع اثر سريع ،طول اثر كوتاه امكان تيتراسيون و اثرات خوشايند جانبي داروي اينداكشن انتخابي در بيهوشي مدرن است. اما درد ناشي از تزريق اين دارو يك عامل نارضايتي بيمار است و به عنوان يك عارضه جانبي شناخته ميشود.شيوع درد ناشي از تزريق پروپفل از 28 تا 90 % گزارش شده است .اين مشكل در مورد القاي سريع بيهوشي عمومي جهت عمل جراحي سزارين چشم گيرتر است زيرا در اين مورد بيمار هيچ پيش دارويي دريافت نميكند. زمينه وهدف: دراين كارآزمايي باليني دوسوكور اثرات سولفات منيزيوم ،اندانسترون ،متوكلوپراميد و دوز كم پروپفل به عنوان پيش دارو در كاهش درد ناشي از تزريق پروپفل در اعمال جراحي ژنيكولوژي بررسي شد. روش: 120 بيمار در سنين 45-18 سال به چهار گروه سولفات منيزيوم (30mg/kg)،اندانسترون (4 ميليگرم)،متوكلوپراميد (10 ميليگرم) و پروپفل (20-15 ميليگرم) تقسيم شدند .داروهاي اين تحقيق بعد از قطع درناژ وريدي تزريق شدند . سپس mg/kg 0.25 پروپفل تزريق شد .بعد از باز شدن تورنيكه – شدت درد بلافاصله بعد تزريق پرپفل بر اساس معيار Mc Cririck Hunter ارزيابي شد .متوسط فشار شرياني و ضربان قلب نيز در زمان هاي پايه ،دقيقه اول ،سوم ،پنجم و دهم اندازه گيري شد. نتايج: متوسط شدت درد در گروه سولفات منيزيوم 1.57 ± 0.9 ، در گروه اندانسترون 1.37 ± 0.89، در گروه متوكلوپراميد 0.95 ± 0.93 و در گروه پروپفل1.25 ± 1.1 بود (P=0.036) .هيچ تفاوت معني داري از نظر پارامترهاي هموديناميك مشاهده نشد. نتيجه¬گيري: بر اساس نتايج اين تحقيق پيش درماني با 10 ميلي گرم متوكلوپراميد در كاهش درد ناشي از تزريق پروپفل موثر و ايمن است .توصيه ميشود در جراحي سزارين تحت بيهوشي عمومي در القاي پروتكل استاندارد فقط روش تجويز اين دارو تغيير كند .در نتيجه علاوه بر كاهش شدت درد ناشي از تزريق پروپفل بيمار از خواص ضد تهوع و استفراغ وكاهش ايلئوس بعد عمل نيز سود خواهد برد كليدواژه¬ها: درد تزريق پروپفل.متوكلوپراميد.سولفات منيزيوم.اندانسترون.دوز كم پروپفل.جراحي ژنيكولوژي

213290

علوم پزشكي گيلان