بررسي و مقايسه خصوصيات گياهي و خاك در دو منطقه تاغ¬كاري شده شمال اردكان

3/2/2019 12:00:00 AM

تاغ يك درختچه سازگار با تنش شوري و خشكي خاك است كه در مناطق بياباني براي تثبيت شن‌هاي روان و بهبود وضعيت فيزيكي و شيميايي خاك و جلوگيري از فرسايش بيشتر خاك، كشت مي‌شود. در اين پژوهش طرح اجرا شده اداره منابع طبيعي اردكان در سال 1387 به منظور كنترل فرسايش بادي و احياء اراضي شور و قليايي نواحي شمال اين شهر ارزيابي شده است. اراضي مزبور داراي دو منطقه مجزا با بافت سبك و سنگين است. نهال¬هاي تاغ با تراكم 100 اصله در هكتار در رديف¬هايي كاشته شده و با آبي با شوري 6/7 دسي¬زيمنس بر متر ماهي يكبار آبياري مي¬شدند. 9 سال پس از اجراي طرح با نمونه¬برداري از خاك و بررسي درختان استقرار يافته، ارزيابي طرح انجام شد. نتايج حاكي از اين بود كه كشت تاغ توانسته با افزايش نفوذ و كاهش چگالي ظاهري، كاهش شوري و نسبت جذبي سديم و مقادير ديگر يون¬ها خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك شور و سديمي بستر كشت خود را بهبود بخشد. تاغ¬هاي رشد يافته در رويشگاه با بافت سنگين داراي ارتفاع بلندتري بوده (حدوداً 5/1 برابر) و همچنين داراي سطح تاج پوشش وسيع¬تر (2 برابر) نسبت به تاغ¬هاي متناظر در محدوده با بافت سبك مي¬باشند. نتايج حاصل از بررسي بذرهاي تاغ نشان داد كه بذرهاي تاغ مستقر در خاك سنگين قوه ناميه بالاتري (5 برابر) نسبت به بذرهاي توليد شده در بافت سبك دارند. در نتيجه از منابع آب و خاك نامتعارف (شور و سديمي) مي¬توان براي كاشت تاغ به منظور كنترل فرسايش بادي و احياء اراضي باير به ويژه در خاك سنگين به¬خوبي استفاده نمود.

213226

دانشگاه اردکان

عزيزيان ابوالفضل Azizian Abolfazl , صادقي نيا مجيد Sadeghinia Majid