بررسي فراواني نسبي انواع پاتو لوژي تيروئيد در بيماران تيروئيدكتومي شده ي بيمارستان رازي در سالهاي 86-80.

رشت

مقدمه: در بسياري از اختلالات تيروييد جراحي يكي از روشهاي درماني است و تشخيص پاتولوژيك ضايعات در روند معالجه و پيش آگهي كمك كننده است و همچنين در مطالعات اپيدميولوژيك بررسي پاتولوژيك اهميت دارد و به علل تيروييدكتومي در مناطق مختلف كمك ميكند. روش: انواع پاتولوژي تيروييد در تمام بيماراني كه از سال 86-80 در بيمارستان رازي رشت تحت تيروييدكتومي قرار گرفتند (126مورد) از پرونده هاي آنها استخراج گرديد. يافته ها: ميانگين سني افراد مورد بررسي 5/12-/+63/40 بوده است. 20نفر(9/15%)مرد و 106نفر(4/84%) زن بودند.ضايعات خوشخيم (8/77%) شايعتر از انواع بدخيم(2/22%) بود ودر بين انواع خوشخيم، گواتر ندولر (4/48%) ودر بدخيم كارسينوم پاپيلاري(1/15%) فراوانترين بودند . نتيجه گيري: اين بررسي علاوه بر نشان دادن فراواني انواع ضايعات بيان كرد كه احتمالا فراواني ضايعات منجر به تيروييدكتومي نسبت به گذشته تغيير كرده است و پيشنهاد مي كند بررسي وسيع تري انجام گيرد. واژه هاي كليدي: پاتولوژي،تيروييدكتومي،تيروييد

213193

علوم پزشكي گيلان